Cabo de São Vicente

De wind in je haar. Een eindeloze oceaan voor je. Dansende meeuwen. Dramatisch hoge kliffen. Moedige vissers. Dat is Cabo de São Vicente. Je staat hier op het meest zuidwestelijke punt van het Europese vasteland. Hier zie je wat de Portugese ontdekkingsreizigers zagen toen ze eeuwen geleden deze oceaan bevoeren op zoek naar onbekende gebieden. Hier voel je je even een ontzettend klein en nietig wezen in de grote, wijde wereld.

De Cabo de São Vicente ligt in de Algarve en maakt onderdeel uit van het natuurgebied Parque Natural de Sudoeste Alentejano e Costa Vicentina.  De plek heeft altijd al een magische aantrekkingskracht gehad en werd in de oudheid beschouwd als heilige grond. Tegenwoordig spreekt men vaak over het “Einde van de Wereld” als er over deze kaap gesproken wordt. De daadwerkelijke Kaap is eigenlijk alleen het deel waar de vuurtoren staat. Daarnaast is er de andere uitloper van het schiereiland wat Ponta de Sagres wordt genoemd. Hierop staat het fort (Fortaleza de Sagres).

De kaap draagt de naam van Vicentius van Zaragoza, een martelaar uit de vierde eeuw na Christus. Ten tijde van de Romeinse keizer Diocletianus werden op het Iberisch Schiereiland de christenen vervolgd. Vicentius was zo’n christen, die weigerde offers te brengen voor de Romeinse goden. Hij werd daarop gemarteld tot de dood en zijn lichaam werd in een veld geworpen om opgegeten te worden door de wolven. Een grote raaf verdedigde echter het lichaam en joeg alle wolven weg. De Romeinen besloten daarop een molensteen aan het lichaam te hangen en in zee te werpen. Maar het touw brak en het lichaam van Vicentius werd meegevoerd door de stroming.

Cabo de São Vicente

Eeuwen later spoelde het lichaam aan bij de Portugese kust, toen de Moren leefden in de Algarve. Ze zagen het lichaam en de raven die het vergezelden en besloten een kleine moskee te bouwen op de vindplek. Dit werd het graf van Vicentius, dat bewaakt bleef door de zwarte vogels. Later werd het lichaam door de christelijke koning Afonso Henriques naar Lissabon gebracht, maar de kaap bleef de naam van deze heilige dragen. Wat er precies waar is van deze legende is niet duidelijk, maar het verklaart in ieder geval de naam.

De kaap is zo´n 100 meter lang en de klif ruim 60 meter hoog. Op de punt zie je de vuurtoren, die van groot belang is voor de scheepvaart. In 1846 werd de vuurtoren voor het eerst in gebruik genomen, destijds nog werkend op olie. Aan het einde van diezelfde eeuw werd de vuurtoren gemoderniseerd en in 1926 werd de eerste elektrische lamp gebruikt. De lichtbundel bereikt een afstand van maar liefst 90 km. De vuurtoren in zijn huidige vorm is 24 meter hoog. Naast de vuurtoren zijn de resten van het Fortaleza de São Vicente te bezichtigen.

Cabo de São Vicente is misschien de belangrijkste bezienswaardigheid van de Algarve. Dat betekent dat veel toeristen het bezoeken, maar laat je daar niet door weerhouden het ook te doen. Kies bij voorkeur een moment later in de middag. Dan kun je van de zonsondergang genieten en is het vast minder druk. Neem een kijkje bij de vissers die vanaf de hoge kliffen hun hengels uitgooien. Bezoek de vuurtoren en maak mooie foto’s.