Het sprookjesbos van Buçaco

Even ten noorden van Coimbra ligt een sprookjeswereld. In de Serra do Buçaco waan je je in een sprookjesbos met een eigen sprookjeskasteel. Ideaal voor wandelen door de natuur en overnachten als een prins(es). Heb je zin om even weg te dromen? Lees dan snel verder!

In de zeventiende eeuw besloot een afsplitsing van de Orde van de Karmelieten zich te vestigen in de Serra do Buçaco. De zogenaamde Ongeschoeide Karmelieten kozen het noordwestelijke deel van het gebied, wat nu de Mata Nacional do Buçaco heet, om een klooster te bouwen met een luxueuze tuin vol exotische bomen, planten en bloemen. Het Convento de Santa Cruz do Buçaco was in 1628 af. Ze bouwden een muur om het terrein met verschillende toegangspoorten.

Het bos met de gigantische cypressen, eucalyptusbomen, steeneiken, kurkeiken en andere bomen werd beschermd door het Vaticaan. Een pauselijk decreet verbood het betreden van het bos door onbevoegden en op het beschadigen van de bomen stond een zware straf. Door het bos werd een kruisweg aangelegd, gemarkeerd door verschillende kapelletjes. Ook waren er verschillende “ermidas“, eenvoudige, kleine gebouwen waar de monniken zich konden terugtrekken in rust, of waar ze verbleven als boetedoening.

In 1834 werden de religieuze kloosterordes verboden in Portugal en werd het klooster van Buçaco gesloten. Met materialen van het klooster werd in 1888 begonnen aan de bouw van een paleis. De eerste architect van het paleis was de Italiaan Luigi Manini. Hij koos voor het Manuelisme, de Portugese bouwstijl uit de zestiende eeuw. Zijn romantische paleis, in Neo-Manuelijnse stijl heeft duidelijke overeenkomsten met de Torre de Belém of het Mosteiro dos Jerónimos, maar ook met de Quinta da Regaleira, een tweede werk in Portugal van Luigi Manini.

Buçaco

Na Manini werkten nog drie andere architecten aan het Palácio do Bussaco: Nicola Bigaglia, José Alexandre Soares en Manuel Joaquim Norte Júnior. Het vele prachtige tegelwerk is van de hand van Jorge Colaço. Deze azulejos vormen afbeeldingen van historische gebeurtenissen en scenes uit de Portugese literatuur.

Het Palácio Real was in 1907 klaar en dertien jaar later werd het in gebruik genomen als hotel met de naam “Palace Hotel do Bussaco“. En dat is wat het vandaag de dag nog altijd is. Een prachtig en bijzonder hotel, waar je beslist een keer overnacht moet hebben. Vanaf het hotel kun je prachtige wandelingen maken door het gebied waar ooit de monniken woonden. Van het originele klooster is weinig over, maar de kapel, naast het paleis, is bewaard gebleven. Ook vind je nog vele restanten van de kapellen en de hermitages in de rest van het bos. Vanaf het paleis kun je een vijftal mooie wandelroutes maken, die je langs de bijzondere flora en ruïnes leiden. Trappen, bruggetjes, vijvers, fonteinen, watervallen én de pauselijke decreten kom je onderweg tegen. Eén van de routes brengt je naar Cruz Alta, een waanzinnig uitkijkpunt op 549 meter, waar je bij helder weer uitkijkt over de Serra da Estrela, de riviermonding van de Mondego én de Atlantische Oceaan.

Nog niet voldoende redenen gehoord om naar de Serra do Buçaco te gaan? De omliggende dorpen Luso en Curia hebben thermale baden, waar je heerlijk kunt relaxen (zeker na de wandelingen door het bos). En het paleis heeft een wijnkelder waar je mag proeven van de Vinho do Buçaco! Hoop dat ik je inmiddels overtuigd heb, want het is écht écht de moeite waard!

Wil je slapen in het beeldschone paleis? Regel het dan hier. Wil je de wandelroutes bekijken? Kijk dan hier.