Zoals in mijn eerste blog stond is dit voor mij een workation: werken en vakantie. Nou ja, vakantie?! Dat is een wat te groot woord. Eigenlijk doe je een beetje hetzelfde als wat je in Nederland zou doen na het werk. Tenminste als je in loondienst bent en niet je eigen tijd mag indelen. Dat noem je dan vrije tijd. Soms doe je leuke dingen in die vrije tijd, soms minder leuke dingen.
Alle huishoudelijke werkzaamheden moeten tenslotte gewoon gedaan worden als je een huurhuisje hebt. Maar er is er ook tijd voor leuke dingen en aangezien het hier meestal warmer is dan in Nederland, zijn die leuke dingen meestal buiten te doen. Soms heb ik natuurlijk wel een echt weekje vakantie; ik mag van mijn werkgever 3 maanden vanuit hier werken en ik probeer mijn tijd dan ook zo lang mogelijk te rekken door extra vakantieweken in te plannen. 🙂
Uitgelogd van werk en dan?
Eigenlijk heb ik het best wel druk als ik het zo eens op een rijtje zet. Als je bijna fulltime werkt en een sociaal leven wilt hebben, heb je het al snel wat drukker; toch voelt het hier heel anders dan in Nederland. Waarschijnlijk omdat er geen maanden vooraf gemaakte afspraken staan in de agenda. Ik app in de middag een vriendin, zin in terrasje straks? Ja of nee, tot over een uurtje of jammer volgende keer beter.
Twee keer per week doe ik wat uurtjes vrijwilligerswerk bij Adapo, een kattenopvang in de buurt van Olhão. Er is de vaste borrelavond met de Adapo dames in een cafétje in Olhão en de Cubaanse salsa les in Faro, soms naar “salsafeestjes” of workshops, in Olhão of Faro. Af en toe wat afspreken met vrienden al dan niet in combi met een drankje of hapje, gewoon relaxen in mijn eigen tuin samen met de katjes en leesboek, online Portugese lessen via Mia Esmeriz Academy, online webinars over katten. In de avonduurtjes is het meestal koken, afwassen, Netflix kijken, dansen, lezen of puzzelen, lekker op de bank met de katten op schoot en onder een dekentje, open haard aan en grote bak thee of glas wijn in de hand. Het sociale leven is voor 95% buiten de deur.
Relaxen in eigen tuin na werktijd
Salsa
Jullie hoorden me al een paar keer over salsalessen en- feestjes. In Nederland begon ik met salsa dansen na mijn scheiding, want mijn sociale leven kon wel een boost gebruiken en ik was altijd al gek geweest van dansen, al was het dan stijldansen. Ik was gelijk fan ervan; combi gezelligheid en dansen. Die net geleerde stapjes toendertijd wilde ik verder oefenen tijdens de vakantie. Dus zoektocht op internet naar een salsa school in de omgeving van Tavira en jawel, die was er. Contact gezocht met dansleraar Lino van Salsa Academia in Tavira en ik werd uitgenodigd voor een dansmiddag in Faro, vlakbij de haven. Het begin was wat lastig, maar na 1 dansje werd ik al snel opgenomen in de groep.
De toon was gezet, de taal was echter wel een probleem, want er waren er maar een paar die Engels spraken. Aangezien ik mee wilde doen aan een salsa strand festivalletje wat jaarlijks werd gehouden en uiteraard alleen in het Portugees was, besloot ik Portugese les te gaan volgen in Nederland. Zo gezegd, zo gedaan. Mijn vakanties in Portugal werden alleen maar leuker hierdoor. En ik ging steeds vaker een lang weekendje die kant in; genieten van de zon, gezelligheid en lekker dansen. Contact met mede Portugal liefhebbers en een aantal salsa dansers werden vrienden, waaronder Lino en de hier reeds genoemde Sjouke en Sigrid.
Inmiddels heb ik al een paar dansfestivals meegedaan, superleuk maar het blijft toch lastig om er bij te horen. Mijn Portugees is absoluut nog niet goed genoeg daarvoor en zeker niet om gesprekken te verstaan in het geroezemoes van zoveel mensen. Eer ik de juiste woorden heb gevonden, is dat gesprek al lang over op een ander onderwerp. Bovendien ben ik van mezelf uit niet zo’n kletser en dan probeer ik meestal maar de gesprekken een beetje te volgen in plaats van dat ik actief deelneem.
Iedere vrijdagavond is er een salsa avond in O Castelo of O Patrimonio in Faro en regelmatig op zondag middag workshop en feestje in Faro of een latinfeestje bij de haven in Olhão waar Ben en Ana een eigen cafétje hebben op de pier met soms een live bandje: Cais Latino, Sunset Bar. Op zo’n middag/avond wordt er een mix gedraaid van salsa, bachata, kizomba en semba.
Salsa dansen of een andere vorm van dansen is een leuke manier om contact met anderen te krijgen, zowel met de Portugezen als met mede-buitenlanders. Iedere dansschool heeft een beetje zijn eigen stijl en meestal wordt er wel wat Engels gesproken tijdens de lessen. Neem ook zeker hier en hier eens een kijkje, mocht het je ding zijn en je in de Oost-Algarve zit.
Salsa workshop en feestje in Faro met Lino en Guida
Gezellig borrelen met de Adapo dames in Olhão
Iedere zondag gingen we (Mari en haar man John, Catherine en ik) borrelen bij Recreativa in Olhão. Mari (EN) en Catherine (FR) zijn vaste vrijwilligers bij Adapo en het was heel leuk om opgenomen en mee uitgenodigd te worden voor hun wekelijkse borreluurtje om bij te kletsen, want daar is meestal geen tijd voor als we bezig zijn in de kattenopvang. Recreativa is een plek waar mensen samen komen; er is regelmatig een DJ, boekenmarkt, kledingmarkt of tentoonstellingen. In iedere plaats is er wel zoiets. Leuk om een keer binnen te lopen. Je komt er lokale mensen tegen, maar ook veel buitenlanders. Ook hebben we een paar keer bij elkaar thuis gegeten, tapasstijl, altijd gezellig en lekker.
Het favoriete dagdeel van de Portugezen
Dat is ongetwijfeld het moment van eten en drinken, oftewel lunch, borrel en/of diner; sociale gezelligheid. Maar wel buiten de deur in tegenstelling tot in Nederland.
Met al dat heerlijke eten hier, is beweging best noodzakelijk. Hoe de Portugezen het voor elkaar krijgen zo slank te blijven met datgene wat ik ze zie eten en drinken (zoals bij de diners voorafgaand aan de salsafeestjes), ik weet het niet. Grote borden met vlees en vis, iedere dag pastéis bij de koffie, en/of een zoet dessert.
Zelf pak ik regelmatig vegetarisch buiten de deur, bijvoorbeeld bij Escandinávia Green Spirit. Ik eet graag groenten en dat is vaak toch in de minderheid bij een Portugese maaltijd. Alcohol wordt er dan weer wel overvloedig genuttigd; ’s morgens vroeg om 9 uur als ik mijn eerste thee net op heb, zie je ze bij de padaria al zitten met een flesje mini (biertje) of soms zelfs een likeurtje. Oefff… ik moet er niet aan denken. Alhoewel ik wel eerlijk moet zeggen dat mijn alcohol consumptie omhoog gaat in de tijd dat ik hier ben. Hoe heerlijk de koffie ook is, op een gegeven moment is die maag zwart genoeg. Ik ben daarnaast niet zo’n frisdrank liefhebster en gewoon water drinken op een terrasje, nou nee.
Volgens de studie “Prevent Harmful Use of Alcohol” van 2021 wordt in Portugal door personen van 15 jaar en ouder maar liefst 12 liter zuivere alcohol geconsumeerd, wat volgens hen gemiddeld overeenkomt met 2.5 fles wijn of 4,6 liter bier per week. Da’s best wel veel!!!
Nog afgezien dat zoveel alcohol ongezond is, zitten er ook veel calorieën in. Het is niet zo dat ik er meerdere kilos bij krijg in mijn workation, maar slanker word ik er ook niet bepaald van…
Dus regelmatig wat dansjes maken bij de salsa feestjes, op het fietsje naar de dichtstbijzijnde plaatsjes en om de zoveel tijd een leuke wandeling; ik ben geen fanatiek wandelaarster, maar zo zie je wel vaak de mooiste plekjes. Aangezien ik dit soort dingen meestal in mijn eentje doe, draag ik een SOS-armband met daarop mijn naam/land/geboortejaar en een SOS telefoonnummer voor het geval dat er iets mocht gebeuren. Ze zijn er daarnaast ook in een medische variant. Je bent tenslotte toch in je eentje in een vreemd land en bijna niemand die je kent. Buiten de vakantieperioden om, kom je meestal ook geen hond tegen onderweg. Hooguit een aantal letterlijke honden waar ik met een grote boog om heen loop voor de zekerheid.
Een fietsduikeling net voor de drukste week van het jaar
Vanaf dat ik thuis ben gekomen van workation zit mijn agenda vol met katoppas afspraken. Zo verdien ik een extra zakcentje om de dubbele lasten te betalen voor mijn Portugal avonturen.
Mijn fiets had ik achter moeten laten in de opslag vanwege Mel’s ongeluk, maar is via via toch weer hier beland; dan merk je pas hoe vaak je de fiets even pakt. Dus ik was superblij dat een Nederlander aanbood mijn fiets mee te nemen in hun camper en zo kon ik weer lekker fietsen.
Tot begin augustus; het zit echt niet mee dit jaar. Tijdens een typische Nederlandse miezerbui zag ik een mini stoeprandje te laat (bril en regen is geen goede combi) en ging onderuit. Salto over de fiets, nog een buikschuiver en daar lag ik. Gelukkig snel hulp. Ambulance, ziekenhuis, mitella, pijnstilling.
Een gebroken schouder die vervolgens niet goed genas, dus een operatie volgde. In de drukste week van zowel mijn werk als de katoppas waardoor ik erg gestresst was hoe ik dat allemaal moest gaan redden en nadat er eindelijk beetje rust was nu Mel weer volledig was opgeknapt. Toeval?!?
Verplicht relaxen na mijn schouder operatie
Zes weken in een sling, verplicht niets doen (gelukkig had ik mijn blog al grotendeels klaar), weinig op PC en gsm, kan me zelf niet eens douchen/aankleden en nog maanden revalideren hierna. Net als Mel, heb ik nu een stuk metaal in mijn lichaam met bijpassende moeren en bouten.
Nu focussen op herstel en goed oefenen met fysio, want ik heb een streefdatum om naar toe te werken. Begin november moet mijn schouder goed genoeg zijn om te mogen autorijden, want dan vertrekken we weer naar Portugal. Duimen jullie mee dat het gaat lukken?
Mignonne (Nederlandse, 50+, single) en de Portugese katten Luna en Mel (zusjes, 1 jaar) verblijven voor enkele maanden in een huurhuis in de Oost Algarve voor een workation. Ze werkt parttime in de logistiek en is daarnaast een ervaren en erkend kattenoppas via de KGA voor de omgeving van Breda. Houd van lezen, koken, dansen, fotografie, natuur, katten en Portugal uiteraard. De ultieme droom is om in de toekomst te emigreren naar de Oost Algarve, maar voor nu is dit een mooie combinatie van twee werelden.
