Mijn vakantie was eindelijk daar, geen zomervakantie (de blog loopt een beetje achter) maar lentevakantie, aansluitend aan mijn workation. Mijn kattenmeisjes een midweekje achterlatend bij katoppas Jolien uit Nederland (die in ruil daarvoor vakantie hield in mijn huurwoning) vertrok ik al hinkepotend met de auto naar het natuurgebied van São Mamede. Kleine dorpjes en grote steden, waar weer eens duidelijk bleek dat ik kleine wat kneuterige dorpjes vele malen leuker vindt. De N2 omhoog van Fuseta naar Redondo, dan via Borba, Elvas, Arronches, Mosteiros, Alegrete, Portalegre, Marvão, Beirâ en verder omhoog naar Castelo de Vide en daarna weer terug naar beneden via Apalhão, Flor da Rosa, Crato, Évora en daarna plankgas terug naar mijn katjes, want toen had ik het wel gezien.
Alegrete en Portalegre vooral toegevoegd door de boeken van schrijfster Ellen van Herk. Zij schrijft feel good boeken met een thrillerrandje die zich grotendeels afspelen in Portugal, uitgegeven door uitgeverij Ellessy. Aanrader! Altijd superleuk om haar boeken te lezen, ook omdat wat ze schrijft over de plaatsen zo herkenbaar is. Marvão en Castelo de Vide zijn zeker ook aan te bevelen om te bezoeken; beide hoger gelegen dus fraaie uitzichten; het zijn ook leuke pittoreske dorpen en de weg er naar toe is prachtig. Mooie kleurige velden ook al zijn ze dan gevuld met onkruid; prachtig vind ik ze.
Dit boek speelt zich af in de omgeving van Alegrete
Baloiços
Al schommelend genieten van de meest prachtige uitzichten; de diverse baloiços in Portugal, ik vind ze geweldig leuk. Heb jij ze ook al eens uitgeprobeerd en waar is je favoriete schommel? Ik probeer mijn sightseeing route meestal aan te passen om in de buurt van zo’n schommel te komen. Ze liggen vaak wat afgelegen, maar de uitzichten en dus het omrijden er naar toe is over het algemeen de moeite waard. Helaas staan de meesten in centraal- of Noord Portugal.
De locaties van deze baloiços kun je hier vinden.
De tweede week wat sightseeing in de buurt, dagje Tavira, Praia do Barril en Pego do Inferno, wat aanrommelen in huis, terrasjes pakken en uit eten, het vangen en laten castreren van kolonie katten in Moncarapacho en de derde vakantieweek was het ongeluk van Mel en voorbereiding voor de lange terugtocht naar Nederland.
Pego do Inferno bij Tavira
Huurwoning 2024/2025
Dit jaar had ik geluk dacht ik met mijn zoektocht voor 2024/2025, want je moet er op tijd bij zijn. Het wordt steeds moeilijker en duurder. Ik had eind vorig jaar al een bericht geplaatst op Facebook long term rental en al snel reageerde er iemand die een huis beheerde in Livramento. Mooie foto’s van het huis, omheinde tuin, in het buitengebied, zelfs een zwembadje en dat allemaal binnen budget, perfect wat mij betreft. Dus we spraken af dat ik zou komen kijken zodra ik in Murtais was aangekomen. Afspraak gemaakt en samen met mijn goede vrienden Sjouke en Ron erheen; zij zijn mede-kattenliefhebbers en werkend bij makelaar Engel & Völker in Tavira voor zowel koop- als huurwoningen, altijd handig als iemand ook naar andere dingen kijkt, 3 zien meer dan 1. Daar kwam echter de teleurstelling, het huis stond te koop en men kon niet garanderen dat ik het eind 2024 kon huren. Die zekerheid moet ik wel hebben; met mijn katten kan ik niet even snel gaan verkassen. Tijdelijk ergens anders wonen is al stress genoeg voor ze. Voor mijn vrienden was het wel handig, want de vertegenwoordiger had wel interesse om via hen het huis ook te koop aan te bieden. 😉 Zoek je een goede makelaar in de buurt van Tavira, neem dan vooral eens contact op met Ron Isarin.
Inmiddels heb ik via een andere vriendin het huurhuis gevonden voor de komende workation. Sigrid, die ik ken van de Cubaanse salsalessen en makelaar voor koop- en huurwoningen (hoezo toeval) bij Turtlehomes wist wel een leuke plek voor mij. Weliswaar wat boven mijn budget, maar het is dan wel in Tavira, vlakbij de Gran Plaza. Zo kan ik mooi uitproberen wat me het meeste aanspreekt; ver weg midden in de natuur, tussenin met veel tuin maar vlakbij twee grotere dorpen of aan de rand van een stadje. En een afgezette tuin deze keer, hopelijk hoog genoeg zodat de meisjes veilig binnen de tuin blijven.
Kolonie katten
Zoals jullie inmiddels al wel door hebben, ben ik behoorlijk cat-minded. Dat krijg je met twee katten thuis en een leerschool als KGA expert cat care opleiding en Felinova I love Happy Cats Pro Academie.
Een oproep in de plaatselijke Facebook groep bracht me in contact met Melanie die een kolonie katten verzorgde net buiten Moncarapacho. Ze zocht een invaller voor tijdens haar korte vakantie. Via pin google maps de locatie gevonden en ja hoor, achter de container bak zag ik zo’n 9 katten zitten. Zodra je aankomt en rammelt met een zak brokjes zie je ze opeens tevoorschijn komen. Honger!!! Als KGA lid nam ik uiteraard ook blikken natvoer mee, want dat is zoveel malen beter omdat het veel vocht bevat en met die soms warme dagen hier is dat niet overbodig. Katten drinken uit zichzelf namelijk veel te weinig. Het bevat ook minder calorieën, dus moet je kat afvallen ook een uitstekende keuze, maar dat is bij de meeste zwerfkatten niet aan de orde. Er blijft geen eten liggen wat voor ongedierte zou kunnen zorgen, want het is binnen zeer korte tijd allemaal opgegeten. De meeste katten zijn gek op natvoer, dus geef het vooral regelmatig.
Het voeren viel echter niet geheel in goede aarde bij de buurtbewoners daar, al werd er ingebonden toen we zeiden dat we ze ook wilden laten castreren. Nou vooruit dan. Inmiddels staat de kolonie via LOAAA op de wachtlijst bij de Municipal Vet in Olhão met nog zo’n 300 katten(!!!) wachtend voor ze. Tegen die tijd kunnen er wel 20 katten in deze kolonie zijn, maar zelf alles betalen was helaas niet te doen.
Omdat ik graag meer wilde weten hierover, heb ik een studiemiddagje gedaan over TNR (trap-neuter-return) oftewel vangen, castreren en terug uitzetten waar je ze gevangen hebt. De katten krijgen dan tijdens de castratie een knipje in het oor, zodat iedereen kan zien dat deze katten “geholpen” zijn.
De zwerfkatten mochten niet te sterk worden
Aangezien ik terug naar Nederland zou gaan en Melanie verhuisd was zochten we nieuwe mensen om te voeren en zo waar, we kregen reacties. De buurtbewoners waren wederom niet blij, de katten mochten niet te sterk worden, want dan kwamen er nog meer katten bij.
Echt hè, alsof een hongerige kat zich niet voortplant!! Waarom hebben ze dan zelf geen actie ondernomen als ze er zo’n last van hadden vroeg ik me af. Inmiddels weet ik hoe niet-soepel bepaalde dingen lopen hier. “Maar goed, dan gaan we de dames alvast steriliseren” zeiden we, want inmiddels leken er al twee zwanger te zijn. Vol goede moed; ik had inmiddels ervaring opgedaan met Pretinha hoe dat allemaal in zijn werk ging. Gemakkelijker gezegd dan gedaan bleek later…
kolonie katten in Moncarapacho
Luna en Mel
Mel heeft heel veel geluk gehad zei de dierenarts. Als je het goed bekijkt is dat ook zo, veel katten overleven een aanrijding niet. Luna week niet van haar zijde, dat was wel heel lief. Ze had ook geen interesse meer om naar buiten te gaan die laatste week, alsof ze wist wat er gebeurd was met haar zusje. In de laatste week al voorbereidingen getroffen voor de operatie in Nederland, want dat moest z.s.m. gebeuren na thuiskomst. De dag na thuiskomst is ze gelijk geopereerd aan haar heup, knie en meniscus en na zes weken benchrust rent ze weer rond en de haartjes op het geopereerde gebied zijn al weer bijna even lang.
EK Voetbal
Uiteraard hebben we in Nederland de wedstrijden van Portugal gekeken (ook die van Nederland). Een Portugese vlag over mijn schouder en op de andere dagen oranje accessoires. Gelukkig speelden de landen niet tegen elkaar; dan wordt het toch even lastig. Maar zo ver kwam het niet deze keer.
Grappig dat mijn kat Mel alleen interesse had in het Portugese voetbal, bij de wedstrijden van Nederland heeft ze liggen slapen. Volgens mij heeft ze een kleine crush op Ronaldo; tja wie kan dat haar kwalijk nemen. Als ze er bij was geweest had ze misschien ook van de tribune op zijn schouders gesprongen. Ze heeft hem en “zijn” team van een afstandje nog meegeholpen, maar helaas, het mocht niet baten.
Mel kijkt geïnteresseerd toe bij EK wedstrijden van Portugal
Deze eerste vijf blogs heb ik jullie vooral verteld over wat ik gedaan heb tijdens mijn workation. De komende blogs vertel ik over de dingen die je tegenkomt, waar je op moet letten, waar liep ik tegen aan, hoe was de eerste workation, positief/negatieve kanten enz. Hoop dat ik jullie daarmee een volledig beeld kan geven van wat een workation inhoudt. En of het wellicht ook iets voor jou kan zijn. Suggesties of vragen zijn altijd welkom.
Mignonne (Nederlandse, 50+, single) en de Portugese katten Luna en Mel (zusjes, 1 jaar) verblijven voor enkele maanden in een huurhuis in de Oost Algarve voor een workation. Ze werkt parttime in de logistiek en is daarnaast een ervaren en erkend kattenoppas via de KGA voor de omgeving van Breda. Houd van lezen, koken, dansen, fotografie, natuur, katten en Portugal uiteraard. De ultieme droom is om in de toekomst te emigreren naar de Oost Algarve, maar voor nu is dit een mooie combinatie van twee werelden.
