Avenida da Liberdade

Aangezien we hier in Portugal alweer een tijdje in strikte beperking zitten, leek het mij mooi jullie thuis en hier mee te nemen op een wandeling over de Avenue van de vrijheid. Om even weg te dromen over vrij bewegen en een dagelijks leven zonder restricties. Veilig vanaf dit (digitaal) papier. 

Park Eduardo VII tot Restauradores

We ontmoeten elkaar op Parque Eduardo de zevende. Helemaal bovenaan de Avenida da Liberdade. Als je vanaf deze miradouro (wat uitzichtpunt betekent) recht vooruit naar beneden kijkt krijg je een mooi beeld over de Avenida die zich voor je uitstrekt. Anderhalve kilometer lang, en lijkt helemaal tot aan de rivier de  Tejo te lopen. Optisch bedrog, want officieel eindigt de Avenida op het plein van Restauradores. 

Avenida da Liberdade

De Avenida heeft twee brede lanen, rechts en links, versierd met palmen, groots historische helden, fonteinen en botanische pracht. De Avenida is een constructie van het Lissabon na de grote ramp van 1755, waarbij een aardbeving en tsunami Lissabon bijna compleet verwoeste. 

Avenida is van origine neergezet als een soort condominium voor de allerrijkste der Portugese. En heeft in zijn eerste dagen zelfs poorten gehad, helemaal beneden op het plein van Restauradores en helemaal boven op de rotonde van Marques Pombal. Een mooi “grapje” hieraan is, dat de Avenida in zijn begindagen “Passeio Público” werd gedoopt. Wat publieke doorgang betekent. Terwijl de Avenida absoluut niet bedoeld was voor een wandeling van de gewone arbeider. De poorten diende juist om het dagelijkse volk zo ver mogelijk bij de elite vandaan te houden. In 1821 werd de Avenida opengesteld voor het gewone volk. Koning Joao de zesde liet beide poorten verwijderen. Daarnaast begon de koning met het “versieren” van de avenida. De meeste van zijn fonteinen en perken komen uit deze tijd. 

Op de wandeling naar beneden zien we een combinatie van de rijkdom van toen en de luxe van nu. De meest sjieke kleding merken hebben hier nog steeds een plek. Als je het zou moeten vergelijken, een groter en tropischer soort P.C. Hoofdstraat. Avenida vind staat op dit moment op nummer 35 van de lijst van duurste straten wereldwijd. 

Mozaïek geheimen

De twee lanen van de Avenida, gescheiden door een vierbaans autoweg, vertellen het verhaal van de twee grote rivieren van Portugal: de Douro en de Tejo. Beide zijn versierd met de prachtig zwart/wit mozaïek patronen waar Portugal zo om bekend staat. De golvende patronen staan voor de wateren van de oceaan. En worden tot de dag van vandaag, nog steeds handmatig bijgehouden, met hamer en bijl. Het is absoluut de moeite waard om hier even wat tijd voor uit te trekken. De patronen verschillen per stoep gedeelte en zijn de absolute definitie van monnikenwerk. De mozaïeken zijn voorzien van heel veel kleine bijna “geheimen” details die zorgen voor veel mysterie. Waar de figuurtjes precies voor staan? We zullen wellicht nooit antwoord krijgen. Al is dit natuurlijk wel een mooie gelegenheid om je fantasie de vrije loop te laten. 

Stadspaleisjes

Veel van de luxe stadspaleisjes op Avenida zijn inmiddels omgetoverd tot sfeervolle boetiekhotels. Mijn eigen favoriet: de heritage Lisbon. Een statig gebouw uit de laat 18e eeuw. Een familie bezit. Dit zie je veel op Avenida. De eerder welvarende families dragen veel trots in het behouden van hun vastgoed. 

Dit was mijn verblijf op mijn allereerste bezoek aan de stad en het heeft daardoor een speciaal plekje in mijn hart. Ook is dit hotel een mooi historisch voorbeeld voor wat Avenida vandaag de dag uitdraagt. Een combinatie van historisch sfeervol en moderne luxe. 

Beeldentuin

Een wandeling over de Avenida zorgt, naast de prachtige mozaïeken, voor nog meer culturele juweeltjes. Tussen de palmen en de brede bloembedden vind je een schat aan standbeelden. Het is wel een beetje een speurtocht, door al het groen valt het steenwerk niet altijd direct op. 

In totaal zijn het acht beeldhouw kunstwerken, vier aan elke zijden van de laan. Met als nieuwste aanwinst het bronzen beeld van general Bernardo O’Higgins, onthuld in 2020. Een eerbetoon aan de man verantwoordelijk voor de vrijheid eenheid van Chili. Verder is het een afwisseling van muzikale grootheden (zoals Chopin), schrijvers en historische helden. 

Mooiste van de beeldentuin is wellicht de allegorie van de rivieren, bijna helemaal beneden aan de Avenida. Aan beide kanten van de Avenida vind je twee bassins met fontein. Aan het hoofd van de fontein, de nautische goden die beide de rivieren representeren. Overwoekerd met wildgroei heeft het iets mystieks. Naast beide fonteinen vind je de welbekende kioskjes, perfect voor een laat middags aperitief. En zeker zomers, te genieten van de schaduw en de verkoeling die het fonteinwater zacht over het terras nevelt. 


Maya werd zes jaar geleden tijdens een stedentrip op slag verliefd op Portugal. Eenmaal terug in Nederland zegde ze haar baan op, pakte ze haar koffers en binnen een maand begon ze aan een nieuw leven in het prachtige Lissabon. Sinds drie jaar is ze gids in de regio. Daarnaast heeft ze een voorliefde voor Portugese geschiedenis en heeft ze “stad struinen” bijna tot sport verheven.