Inmiddels ben ik weer terug in Amsterdam, maar Belém is zeker niet uit beeld. Integendeel zelfs, ik ben vol enthousiasme begonnen aan het organiseren van wijnuitjes in en rondom Lissabon. Veelal dagtripjes, maar daarnaast ook meerdaagse wijnreisjes.
Voor begin september heeft zich al een vriendinnengroepje uit Groningen bij mij aangemeld. De vier dames houden van wijn, maar wel wat gepast. Ze hoeven niet met een snelheid van twee proeverijen per dag het land door (zoals ik dit eerder met leden van mijn wijnclub heb gedaan). Eén proeverij per dag is genoeg. Ze hebben ook behoefte aan tijd in het programma voor cultuur en ruimte om te relaxen. Ik heb hen ondergebracht bij een B&B in mijn straatje. Met deze groep ga ik vier dagen op pad. Twee dagen zijn we aangehaakt bij bestaande wijntrips naar Setúbal en Évora. De derde dag proeven we bij Adega de Belém (zie mijn vorige blog, ik word echt blij van dit wijnhuis). De laatste dag laat ik hen Lissabon zien. Daarna reizen de dames door naar de Algarve voor een korte strandvakantie.
Er liggen meer wijnuitjes in het verschiet de komende zomer. Daarover meer in een volgende blog en op Facebook/Instagram. Ben je van plan om binnenkort met een groepje wijn-minnende familie of vrienden naar Portugal te gaan? Laat het even weten! We kunnen altijd zien of we iets voor elkaar kunnen betekenen. Een wijn-dagtripje bijvoorbeeld. Er zijn goede proeflocaties in de stad. Wat ik vaak doe is aan het begin van zo’n tour een mini lesje wijnproeven geven. Dan weet je iets meer over wat er in je glas zit. Het hoeft niet diepgaand te zijn, maar je komt wel verder dan ‘lekker wijntje’.
Dan nu even over Amsterdam! Zo heerlijk om weer hier te zijn! Ik heb mijn buurtje (oud-west) opnieuw om me heen gesloten. De winkeltjes, de markt, m’n koffiehuisje. Ik geniet er intens van. Weer mooie bloemen in huis, dat doe ik eigenlijk nooit in Lissabon. De bloemenwinkeltjes beginnen er wel een beetje te komen. Maar qua smaak zijn ze wat in de 80-er jaren blijven hangen. Een anjer, een fresia en een takje gipskruit, verder gaat het vaak niet. Hooguit nog wat rozen en af en toe een tulp. Bovendien superduur! Het zijn vaak bloemenstalletjes tegenover de begraafplaatsen. Dat zegt genoeg. Nog een fundamenteel verschil: ze verkopen alleen bloemen die al ‘open’ zijn. Ik houd van bloemen die nog in de knop zitten. Op dat vlak is er geen match tussen ons… De bloemenweelde buiten compenseert gelukkig veel.
Thuis liggen de schelpjes, die mijn kleinzoon uitzocht op het strand in Cascais, te pronken in het daarvoor bestemde glazen doosje. Het worden er elk jaar meer. Mijn kleindochter van zes gaf mij een briefje toen ik haar weer zag. ‘Liefe oma Joky. Ik fin jou hil lief. Ik hop dat ik nog een kir met jou mag losjilen want dat fint ik hil leuk’. Te zoet voor woorden toch? Gaan we zeker doen. Inmiddels alle kinderen en kleinkinderen weer in de armen gesloten. Mijn jongste zoon was jarig de dag na mijn aankomst en iedereen was present. Dierbaar moment. Ik ben als oma gelijk weer opgenomen in het oppassysteem. Blij dat dit kan, maar ook dat we elkaar vrijlaten. Mijn verblijf in Lissabon vinden ze allemaal leuk voor me. Ze komen er zelf ook geregeld naar toe. Zeker in de zomermaanden. Samen wat door de stad door struinen en lekker naar het strand. Ik heb geen moeite met het leven in deze twee werelden. Heerlijk juist! Ik verdeel mijn dubbele woonplaats een beetje over het jaar heen. Geeft een leuke afwisseling in mijn pensionado bestaan!
Liefs Joke
Joke woont de ene helft van het jaar in Lissabon en de andere helft in Amsterdam. Ze importeert Portugese wijn via haar webshop Through the Grapevine. Van oudsher heeft ze een nauwe band met Portugal. Belém is de wijk waar haar huisje staat. Daar gebeurt het allemaal! Ze vertelt je er graag meer over.
