Mijn vriendin Martha was oktober vorig jaar met ons op wijnreis. Van Lissabon naar Porto, zeven wijnboeren in vier dagen, best pittig! Met deze doorgewinterde wijnfreaks was dit wel te doen. Martha vertelde hierover aan haar bridgevriendinnen. En ja hoor, de dames wilden ook graag op wijnreis. Wel met wat kanttekeningen. Rondom Lissabon en een niet al te strak programma. Veel ruimte voor sightseeing en natuurlijk voor een potje bridge! Leuk, ik ging ermee aan de slag!
Ik had drie wijndagen ingepland, aangevuld met twee dagen sightseeing (Lissabon en Cascais). Dat leek me een mooie balans. We deden alles met de Uber XL. Het werkte prima. Waar we ook waren, we hoefden nooit lang te wachten. De dames hadden zelf de vlucht en accommodatie geregeld. Wel op basis van mijn advies. In mijn straatje zit een prima B&B waar ik vaak gebruik van maak. Gelukkig was er nog plaats. Het programma zat relaxed in elkaar. Niet te vroeg beginnen en niet te laat eindigen. We bezochten vier wijnhuizen: Quinta do Piloto in Palmela, Jose Marie Fonseca in Azeitão, Adega de Belém in Lissabon en Manzwine in Cheleiros. Drie kleintjes en Fonseca, een hele grote.
Zelf houd ik meer van wat kleinere wijnhuizen maar Fonseca mocht hier niet ontbreken. Gelegen in een prachtig historisch pand, midden in hartje Azeitão. We hadden daarvoor geluncht bij Casa das Tortas (geweldig!) en hoefden alleen nog maar de weg over te steken. De tour en presentatie waren indrukwekkend. De wijnen vielen ons eerlijk gezegd wat tegen, maar dat was min of meer mijn schuld. Ik had gekozen voor de premium (lees dure) proeverij. Denkend wat duur is zal wel het beste zijn, maar kennelijk werkt dat niet zo. In ieder geval niet voor ons. Vinologen zouden hier waarschijnlijk helemaal op los zijn gegaan, maar voor ons was dit te heftig. De witte wijn, met heel veel hout, hebben we allemaal laten staan. Een volgende keer kies ik voor een stapje lager in het aanbod. De Fonseca’s hier in Lissabon gewoon uit de winkel vind ik namelijk altijd lekker.
De drie kleinere wijnhuizen hebben bij ons een bijzondere indruk nagelaten. Overal was de oogst in volle gang. We werden meegenomen in het gehele proces. Onderstaand -in willekeurige volgorde- de wijnen die we lekkerste vonden.

- De twee Moscatels van Piloto. Ooit geproefd, de versterkte wijnen uit deze regio? Wij vonden ze heerlijk! Een paar dames kozen voor de witte Moscatel, anderen waren weg van de Golega Roxa. Ik hoorde bij de laatste groep. Honing, eucalyptus, limoen, perzik, bloemig, gedroogde vijg. In een mooie fles, klein formaat, prachtige dessert wijn.
- De bubbel van Adega de Belém, gemaakt volgens de Charmat (tank) methode en afgesloten met een kroonkurk. Heel bijzonder en niet te vergelijken met andere bubbels. Lekker fris prikkeltje met tonen van grapefruit en mandarijn.
- De Rabo da Rainha (vertaling = kont van de koningin!) ook van Adega de Belém. Een blend van Touriga Nacional en Touriga Franca. Van een wijnveld in Alenquer, 50 km ten noorden van Lissabon. Alc. 15%. Hout: 14 mnd. Rood/zwart bosfruit, beetje balsamico, gedroogde krenten, eucalyptus, zwarte peper, wat droppig. Interessant en complex. Lange afdronk. We mochten allemaal ook een slokje halffabricaat proeven van de oogst van dit jaar. Troebel, fruitig, veel smaak, bijzonder…
- De rosé van Manzwine. Mooie zalmkleur met een tikje oranje. Gemaakt van Castelão. Geen hoge waardering op Vivino, maar wij vonden hem top! De dames hebben twee flesjes gekocht voor bij de bridge ’s avonds. Fris, mineraal, framboos, meloen, pepertje.
- De Dona Fatima van Manzwine was ook prachtig! Gemaakt van de Jampal druif. Een druif die vanwege de kwantitatieve lage opbrengst bij veel wijnhuizen in de loop der jaren is verdwenen. Jammer, want de kwaliteit is subliem. Als enkelvoudige wijn nu alleen nog te krijgen in Cheleiros. Steenfruit, klein vetje, prima zuren, mineraal. Tikje aan de prijs, maar hij is het waard. Als verrassing hadden de dames een fles voor mij gekocht. Lief!
De bezoeken aan deze drie wijnhuizen waren allemaal de moeite waard. Verschillend van aard en van locatie. Piloto/Fonseca in Palmela/Azeitão 30 km ten zuiden van Lissabon, Manzwine in Cheleiros 30 km ten noorden van Lissabon en Adega de Belém, in Lissabon zelf. Iets dat ik van te voren niet wist: deze drie wijnhuizen werken nauw samen met elkaar. Adega de Belém heeft een stukje wijngaard bij Piloto en ook bij Manzwine. De ‘grapevine’ (tam-tam) had goed gewerkt. Ze wisten van elkaar dat we eraan kwamen: “tomorrow you get a group of nice Dutch ladies”.
Adega de Belém licht ik er even uit om iets meer over te vertellen. Wat een bijzonder wijnhuis is dit. Ik kom er graag, het is op loopafstand van mijn huisje in Belém. David uit Duitsland en de Portugese Caterina hebben elkaar op de universiteit ontmoet. Ze hadden samen een droom: eigen wijnen maken. Een paar jaar later… wijnbouwstudie gedaan, stukjes wijngaard gekocht, oude garage in Belém verbouwd en er kwamen twee dochters. Nu is het een familiebedrijfje waar het hele gezin meehelpt. De ouders maken de wijnen en de meisjes ontwerpen de etiketten op de flessen. Hun visie over ecologisch verbouwen en duurzaamheid vertaalt zich terug in de wijnen. De jaarlijkse oplage is slechts 12.000 flessen. David en Catarina verkopen de wijnen aan wijnbars en restaurants. In Portugal, maar ook over de grens. In Nederland wordt hun wijn geschonken bij restaurant Chez Antoinette in Deventer. Dus als je in de buurt bent…
Liefs Joke
Joke woont de ene helft van het jaar in Lissabon en de andere helft in Amsterdam. Ze importeert Portugese wijn via haar webshop Through the Grapevine. Van oudsher heeft ze een nauwe band met Portugal. Belém is de wijk waar haar huisje staat. Daar gebeurt het allemaal! Ze vertelt je er graag meer over.











