Die nacht sliep ik onrustig. Mijn fantasie was aan de haal gegaan met het verhaal van Guilherme. Nadat ik opgestaan en gedoucht was verliet in mijn kamer en nam, zoals elke ochtend, plaats op een klein vlonderterras aan de overkant. Mijn ochtenden begonnen daar met drie of vier koppen koffie voor de prijs waar je in Nederland nog geen pak koekjes voor kon kopen. Daarna slenterde ik wat door de straten van Olhão.
In één van die steegjes, ver buiten het turbulente centrum, ontdekte ik een uitstalling waarvoor een auto stond die ik herkende. Het was de Peugeot 504 van Guilherme. Met een tersluiks voyeurisme gluurde ik door het portierraampje en werd meteen bevestigd in mijn vermoeden. Op de achterbank lag nog steeds de hoop rotzooi. Zelfs de damesschoen lag nog op precies dezelfde plek. Ik drentelde wat rond voor de uitstalling en wierp af en toe een blik naar binnen om mijn vermoeden bevestigd te krijgen. Ik zag echter niemand. Wel hoorde ik gestommel ergens achter in de ruimte. Ik besloot naar binnen te gaan.
Vol verbazing bekeek ik de handel die enigszins chaotisch was uitgestald. Een variatie aan tweedehands spullen. Van waterkokers tot keukenstoelen en van stofzuigers tot overig meubilair. Op elk artikel was met plakband een kartonnetje geplakt met daarop de prijs. ‘Procurando por algo? hoorde ik ineens een bekende stem zeggen. Ik draaide me om en zag dat het inderdaad Guilherme was. Die lachte en opende zijn armen om een omhelzing te geven. Ik liet het toe. Alsof er sprake was van een jarenlange vriendschap en er nu een hereniging plaatsvond van kameraden die elkaar twintig jaar niet hadden gezien. Zo stonden we daar tussen de waterkokers en stofzuigers uit het mechanische tijdperk.
Guilherme corrigeerde zijn eerder gestelde vraag en zei nu in het Engels ‘You looking for something’. Maar ik legde hem uit waardoor mijn aandacht was getrokken en dus binnen was gekomen. Guilherme scharrelde twee blikjes bier uit een koelkast en gaf er een aan mij. Hij bood me een wankele stoel aan en trok zijn blikje open. Hij vertelde over zijn auto. Die had hij tien jaar geleden gekocht als tweedehandsje. Een prima auto. Betrouwbaar en degelijk. En ja … het was een bende in zijn auto dat gaf hij toe maar hij gebruikte hem ook vooral om her en der spullen op te halen voor zijn winkeltje.
* Volgende maand krijgt het verhaal van Guilherme een gezicht.
Ron (60) zwierf wekenlang door zuid-oost Portugal en verbleef op een basic backpackers kamp in de buurt van Quelfes-Moncarapacho. Daar nam hij de tijd en rust om zijn eerste boek te schrijven dat afgelopen jaar is verschenen. Een autobiografisch reisverhaal verweven met de zwerftocht door het zuiden. Lees hier maandelijks mee.
