Bbbrrr, wat is het koud… Opeens is er een verandering in het weer. ‘s Ochtends vroeg tijdens het werken is het koukleumen. Dikke trui, sjaal en wintersokken aan en een mok hete thee om de handen op te warmen. De katten liggen weer regelmatig op hun warmtematjes om zichzelf te verwarmen. Ging ik vorige week nog lekker zwemmen, nu zit ik met trui, fleecedeken en airco aan op de bank. Aan de andere kant past dat ook wel een beetje bij deze tijd van het jaar. Knus en gezellig, muziekje aan, nepkaarsen, leesboek erbij en katten op schoot. Zo kom je de koude winteravonden wel door.
Bezorgdiensten en gestreste katten
Net voor vertrek vanuit Nederland kwam ik er achter dat de kattenmeisjes struviet hebben (blaasgruis), waardoor ze nu op speciaal voer staan. Dit ontstaat vaak door het eten van teveel koolhydraatbrokjes en één van de extra risico factoren is stress; nou, dat hebben ze nogal gehad het afgelopen jaar met het ongeluk van Mel, mijn ongeluk en al die vreemde mensen die in huis kwamen om mij te verzorgen. Ons huurhuis ligt langs een drukke weg met drempels, waar men soms met een snelheid van 50 overheen rijdt. Mel schrikt zich dus iedere keer een ongeluk en durft niet langs de voordeur de tuin in.
Ook iedere keer als de postbode of een bezorger langskomt en rammelt aan de poort of aan de deur, schrikken de meisjes zich wezenloos. En ik vaak ook. Hiervoor hadden we daar nooit last van, want we hadden een postbus een stuk van het huis vandaan. En mijn kattenvoer en andere bestelde spullen konden we na een flinke zoektocht ergens in de buurt ophalen. Nu wordt er aan huis afgeleverd, scheelt een hoop sjouwwerk met mijn zere schouder. Dus via internet een draadloze deurbel aangeschaft, geplakt op de poort en de ontvanger zit binnen in het stopcontact. Super handig dat ding, zeker als mensen hem ook gaan gebruiken.
Pretinha en Mango
Kennen jullie de katten nog van mijn vorige workation in Murtais? Na overleg met de verhuurder afgesproken dat ik in de tuin mocht zitten om te kijken of Pretinha zou komen als ik er was. En ja hoor, de eerste keer dat ik langsging zat ze op haar bekende stekje, alsof ze me zat op te wachten. Ook Mango liet zich zien. Ze zagen er beide goed uit, dus ze worden ongetwijfeld door iemand verzorgd, maar door wie? Daar ben ik nog steeds niet achter.
De beproeving van het openen van een bankrekening
Het openen van een bankrekening hier: een moderne beproeving. Je denkt, “even regelen,” maar voor je het weet zit je midden in een kruisverhoor. Waarom wil je een rekening? Waar komt je geld vandaan? Heb je drie recente loonstroken, een waterrekening van je oma, bewijs dat je de katten goed verzorgd, een huurcontract? En dan wel allemaal in het Engels uiteraard. Dat laatste werd dus een probleem, want mijn werkgever geeft geen loonstrookje in het Engels, dus die zou je dan moeten laten vertalen; dat gaat me net iets te ver voor iets wat gemakkelijk is om te hebben, maar nog niet essentieel is. Wel handig, want met een Nederlandse bankpas kun je niet alles, bv bij de Multibanco je ticket betalen of de rekening bij de dierenarts – die alleen een Portugese debitcard accepteert.
Maar niet getreurd, N26 adverteert met een rekening in Portugal. Dus aangevraagd vanuit Nederland alvast met NIF en alles erbij. Helaas, je rekening weerspiegelt het land waar je bent, dus Nederland. Okay, stopzetten (weer zo’n ramp) en opnieuw aanvragen vanuit Portugal. Gratis zelfs, met evt tegen kleine vergoeding een bankpasje. Vervolgens worstel je met een app die lijkt te zijn ontworpen door een escape room-bouwer. Na uren ploeteren, tig keer je ID kaart uploaden, 3x je NIf nummer ingeven en een selfie die natuurlijk “te onduidelijk” is en minimaal €50 storten, kreeg ik eindelijk toegang. En dan kom je er achter dat je dus geen Portugese bankrekening hebt gekregen, maar een Duits bankrekening nummer. Zucht…
Toch maar bij de Millennium of één van de andere banken? Alleen zijn daar de maandkosten hoger dan een keertje extra pinnen voor contant geld, dus dat schiet niet op.
Het sluiten van een bankrekening is overigens net zo ingewikkeld. Twee jaar geleden opende ik een rekening bij de CTT. Nou ja, poging tot. Dus ik stortte 1 cent over om te checken of het werkt. Bleek mijn aanvraag afgekeurd vanwege iets; ik moest hem sluiten. Okay, doe die cent maar in de fooienpot en sluit de rekening. Nee, dat kan zo maar niet. Ik moest een verklaring van mijn Nederlandse bank overleggen waar het naar toe moest worden overgestort en wederom copy ID kaart. Opgelost nu dan? Maar nee, ik moest voor die 1 cent persoonlijk langskomen om mijn rekening te kunnen sluiten. En ook toen duurde het nog 30 minuten. Het euvel bleek overigens mijn loonstrook te zijn, die uiteraard in het Nederlands was..
Zo moeilijk als het openen van een bankrekening is, zo gemakkelijk was het om aan een Portugees telefoon nummer te komen. Okay, wel sim-only, maar het hebben van een Portugees telefoonnummer is erg gemakkelijk. Zo wilde ik online bestellen bij Worten, maar dat gaat niet met een Nederlands telefoonnummer. En bezorgdiensten bellen over het algemeen niet naar een buitenlands nummer bij aflevering. Dus nu ben ik in het trotse bezit van een Vodafone Portugees mobielnummer samen met een Vodafone Nederlands mobielnummer.
De Feestdagen vieren in je eentje in het buitenland
Kerst is in Portugal een echt familie feest. Als je hier in je eentje verblijft dus niet altijd een even gezellige tijd, al vermaak ik me in mijn eentje ook prima. Mijn Kerstdagen begonnen dit jaar goed met een theatervoorstelling van “O Quebra Nozes“ in Faro (De Notenkraker). Prachtig ballet om te zien.
De zondag voorafgaand aan Kerstmis hadden we met ons Adapo groepje een Kerstdiner bij Mari en John thuis. Iedereen had wat klaar gemaakt en het was erg gezellig. Ook Eerste Kerstdag zat ik dit jaar niet alleen. Vriendin Ellen was toevallig ook alleen in Portugal met Kerst en dus besloten we gezellig samen te eten. Vroeg in de ochtend was mijn buurvrouw al langs geweest met een bordje heerlijk eigengemaakt lekkers. De dagen waren verder vooral relaxed, met een bezoekje aan het strand, lunch op strandterrasje en gezellig samen naar buiten met de kattenmeisjes.
Nou ja, gezellig… De buurkat kwam ook even kijken en wilde kennismaken, maar daar waren mijn kattenmeisjes niet van gediend. Mel die normaal zo angstig is, joeg de buurkat de boom in vlakbij de weg en zij erachter aan. En dan er weer uit zien te komen hé; ik was zo bang dat ze in paniek zou raken van een voorbijrijdende auto. Tweede Kerstdag laat in de middag waren we weer buiten en dit keer ging Luna achter de buurkat aan, over de afdakjes bij mij en bij de buren; beide niet echt stevig, in ieder geval niet voor 6,5 kilo kat. Dus Luna durfde niet meer terug naar ons huis. Na een hoop gegrom, geblaas, hoge miauwkreten en mijn pogingen om Luna terug te krijgen met lieve tot boze woorden kwam mijn oude buurvrouw aan schuifelen. Die niet zo goed ziet of hoort, dus er niets van meekreeg, maar een heel gesprek begon over onze lieve katten. Perfecte oefening voor mijn Portugees, maar of ik alles goed begrepen heb, geen idee. Daarna zat Luna poeslief te wachten op ons grasveld. Geen idee hoe ze dat nu uiteindelijk gedaan heeft.
Afgelopen zondag kwam de Adapo groep bij mij eten ter jaarafsluiting en ook dat was weer een gezellige avond. Op naar Oudjaarsavond waar hier een 00’s band speelt en uiteraard de gemeentelijke vuurwerkshow. Deze laatste zal ik vanaf thuis bekijken, want ik heb geen idee hoe mijn reeds gestreste katten gaan reageren op vuurwerk en hoe goed we het hier zullen horen/zien.
Gezelligheid met de Adapo groep
Cacela Velha
Eén van die prachtige plekjes in de Oost Algarve waar je gewoon een keertje geweest moet zijn. In een uurtje heb je alles gezien, maar geniet van een hapje of drankje in één van de 2 restaurantjes die het dorpje rijk is (mits ze open zijn) en wacht tot de zonsondergang. Vanaf de randen van wat ooit een fort was heb je geweldig uitzicht over de Ria Formosa, het natuurgebied in de Oost Algarve. Verder is er een middeleeuwse kerk en een begraafplaats in het dorpje. En een paar huisjes. Naast de begraafplaats gaat een trap naar beneden en dan kom je uit op een mooi zandstrandje. Let op voor eb en vloed bij wandelen, anders kun je terug zwemmen! Ben jij er al eens geweest?
Dat was het voor deze maand. Ik heb een geitige activiteit op de planning staan half januari, maar daarover meer in mijn volgende blog. Tot dan.
Mignonne (Nederlandse, 50+, single) en de Portugese katten Luna en Mel (zusjes, 2 jaar) verblijven voor enkele maanden in een huurhuis in de Oost Algarve voor een workation. Ze werkt parttime in de logistiek en is daarnaast een ervaren en erkend kattenoppas o.a. via de KGA voor omgeving Breda en Olhão/Tavira. Ze houdt van lezen, koken, dansen, fotografie, natuur, katten en Portugal uiteraard. Haar droom is om in de toekomst te emigreren naar de Oost Algarve, maar voorlopig is dit een mooie combinatie van twee werelden.
