Nederlands 
Tussen november en maart zal je in de Algarve veel groen gras vinden. Dit komt door de combinatie van regen en zon. Zo reed ik op een ochtend vanuit Lagos richting Sagres over de N125. Hoe verder je komt hoe meer weidse en magische heuvels je tegenkomt. En deze heuvels waren allemaal groen, alleen maar groen, groen en nog meer groen. Ze leken me te roepen, te smeken om te komen wandelen en te genieten van deze groene uitgestrekte velden. Eenmaal thuis bleven de heuvels knagen dus besloot ik in de middag spontaan terug te rijden en een mooie wandeling te maken.
Ik parkeer mijn auto halverwege de middag in het kleine dorpje Raposeira. Vanuit daar wandel ik richting de zuidkust. Via Google maps en de app Wikiloc heb ik wat paden bekeken en een route uitgestippeld van 10 tot 12 km. Vanuit het dorpje loop je eigenlijk direct de groene heuvels op en word je omgeven door het verse wapperende gras. Wat een heerlijk gevoel, precies dat gevoel toen ik vanmorgen in de auto langs reed.
Je loopt langs een aantal boeren velden waar de schapen en geiten lekker staan te grazen. Terwijl ik de eerste heuvels op loop draai ik me nog even om naar het dorpje. Zo ver alweer, de kerktoren nog mooi in het zicht, de N125 niet meer hoorbaar in de verte. Wel hoor ik de wind, vogels en de zachte bellen van de dieren op het land. Bovenop de eerste heuvel zie ik in de verte als de zee opdoemen, maar nog zeker een kilometer of 5 te gaan.
Ik vervolg mijn weg en kom op een punt waar ik linksaf moet slaan om uiteindelijk bij het strand uit te komen. Alleen staat er dus een bord met privé terrein. Ik besluit het pad toch te volgen want anders moet ik helemaal terug naar het dorp en daar het hoofdpad gaan volgen. Op het (privé)terrein is iemand aan werk, maar hij zegt niks en laat me gewoon doorlopen. Aan het einde (bijna aan het hoofdpad) kom ik weer een ketting tegen met aan de andere kant een bord privé terrein. Mooi dan ben ik daar nu dus weer vanaf, fijn dat ik niet helemaal om terug moest lopen. Nog een klein stukje omhoog en ik kom weer op het hoofdpad uit.
Het hoofdpad voor voertuigen is niet een pad wat je heel graag wil rijden met een gewone auto. Deze is onverhard en vol met gaten en bulten. Eigenlijk verwacht ik daardoor weinig verkeer.
De groene weidse heuvels worden weer overgenomen door bruine rotsachtige bergen met vele bomen. Het is een mooie rustige route door de on aangetaste natuur. Bovenop de volgende berg zie ik een gebouw staan, zal de zee daar al zijn? Tijdens de klim komen er vanuit het steile dal een aantal koeien omhoog. Aan de bellen te horen lopen ze hard en zijn ze ergens van geschrokken. Vlak voor me steken ze het hoofdpad over op naar de volgende berg aan de andere kant van de weg. Toch even schrikken, al schrikken de koeien waarschijnlijk meer van mij.
Inmiddels is het hoofdpad bedekt met een bepaalde steen waardoor het meer op een weg begint te lijken, zouden we dan bijna bij de zee zijn? Ik loop het pad af naar beneden en kom voor het eerst twee auto’s tegen. Een die komt en een die gaat. En dan ineens na een aantal bochten is daar de zee! Een zee vol met surfers en een mooi zandstrand.
Dit was een vrij rustige route dus ik ben enorm verbaasd om dan een super volle parkeerplaats te ontdekken met campers en bussen vol met jonge surfers en reizigers. Er hangt een relaxte sfeer en op het strand begint een groepje op verschillende instrumenten muziek te spelen.
Ik geniet even van het uitzicht over zee en vervolg mijn route naar boven. Vanaf hier loop je eigenlijk weer terug naar het dorp maar dan via een ander pad waardoor je een mooi rondje loopt. Je kunt op meerdere punten naar boven lopen of klimmen dit stukje is wel even aanpoten. Vergeet bovenop niet van het uitzicht te genieten, je kan bij helder weer tot de rotsen van Lagos kijken. Aangezien het inmiddels einde dag is begint de zon al te gaan zakken, ik zal nog door moeten lopen voordat het gaat schemeren.
Het eerste stuk loop ik weer door de wildernis met af en toe een verlaten hut of huisje. Daarna kom ik op een redelijke weg waar weer wat meer verkeer langskomt. Deze weg leidt je weer helemaal terug naar de groene heuvels in het dorpje Raposeira. Mijn route was totaal 11,5 kilometer waar ik ca. 3 uur over heb gedaan. Je kan deze wandeling op verschillende plekken uitbreiden en een langere tocht lopen. Vergeet trouwens geen drinken en een snack mee te nemen.
Ik ben benieuwd of je deze omgeving kent en of je de groene heuvels aan deze kant van de Algarve al eens gezien hebt.
[spacer height=”10px”]
Daniele (36) en Paul (41) zijn in de zomer van 2023 gemigreerd naar Portugal en bouwen hun eigen huis in de Algarve. Daniele is wandelcoach en neemt haar coachees fysiek mee de natuur in en ondersteunt de coachsessies met opdrachten en krachtige muziek. Check haar website of volg ze op Facebook en/of Instagram.
[spacer height=”20px”]
