Tot ziens Tavira, hallo Nederland. U bent gearriveerd zei de Google Maps stem, na 4 dagen reizen. Zo blij als ik ben om bij aankomst in Portugal deze woorden te horen, bij terugkeer in Nederland maken ze me altijd een beetje triest. Weer een half jaar of langer wachten voor ik terug mag. Het “saudades” gevoel is er al voor ik zo’n beetje thuiskom.
Al ben ik wel blij dat de lange reis weer achter de rug is. En mijn familie, vrienden en collega’s weer zie. En er weinig kans is dat mijn buurhuis hier in de fik gestoken gaat worden. Mijn kattenmeisjes weer gewoon veilig naar buiten kunnen zonder dat ik me zorgen hoef te maken dat ze ontsnappen of onveilig zijn en ik dus zelf ook relaxed in de tuin kan zitten op die spaarzame vrije momenten in de zomer. Want een relaxte workation was het in alle opzichten deze keer niet echt: de revalidatie die uiteraard gewoon door ging en verplicht krachtoefeningen doen, kapotte bril, hechtingen in mijn buik, de branden in het buurhuis en alles wat daarmee samenhing, de kattenmeisjes die constant in de gaten gehouden moesten worden, de vele regenbuien en weinig zonnige momenten en de last minute stress van nog geen huurhuis hebben voor de komende workation. Het leek wel alsof die accu steeds verder leeg liep, terwijl het juist de bedoeling is om te relaxen in Portugal, te genieten van de rust en bij te tanken.
De laatste week in Portugal waren er gelukkig nog twee zonnige dagen die ik op het strand heb doorgebracht. Alles is zoveel fijner met een beetje zonneschijn; het was alsof mijn accu in het stopcontact gestoken werd en ik opeens weer wat energie kreeg na maanden op een laag pitje gebrand te hebben. Heerlijk, wat had ik dat zonnetje gemist. Hopelijk komen er in Nederland ook nog een paar mooie lentedagen.
Mijn volgende vakantie is pas weer in november, in Portugal. Dus ik grijp bij deze de kans om nog even terug in dat vakantie gevoel te gaan; een terugkijk op mijn lentevakantie in Portugal.
Lentevakantie
Mijn workation was ook deze keer weer een gedeelte werken, maar ook wat weekjes tussendoor echt vakantie; ik had extra vakantie dagen bijgekocht om hier zo lang mogelijk te kunnen blijven. De planning voor mijn vroege “zomervakantie week” was Tomar en Coimbra, maar na een paar dagen Sintra in december merkte ik wel dat zo’n eind rijden niet fijn was; de concentratie valt nog ver te zoeken soms. Dus het werd Algarve/Alentejo; een rondrit via de Westkust. Het weer was niet echt super, maar toch wel grotendeels droog. Van Tavira naar Silves, langs de westkust omhoog via Bensafrim, Aljezur, Rogil, Odeceixe, S. Teotónio, Odemira, Almograve, Vila Nova de Milfontes en landinwaarts weer naar beneden via Cercal, Colos, Ourique, São Marcos da Serra, São Bartolomeu de Messines, Vale Fuzeiros en daarna terug naar Tavira. Ik had een afwisselend programma gemaakt voor mezelf en een mooie rondrit.
Zo heb ik een rondleiding met aansluitend wijn- en olijfolieproeverij gedaan bij Quinta dos Sentidos (sentidos=zintuigen) in de buurt van Silves. De naam sprak tot de verbeelding, dus vandaar dat ik deze had uitgekozen. Bovendien was men erg flexibel met de aankomsttijd en dat voor 1 persoon, want ik wist niet zeker hoe laat ik er zou kunnen zijn. Het was wat aan de prijzige kant vond ik, maar de wijnen waren dan ook van de duurdere sector, aangezien ze zich hier focussen op kwaliteit en niet op kwantiteit. Bij de proeverij van 3 verschillende soorten olijfolie, een verjus en 4 verschillende wijnen hoorde ook een tapas bordje wat goed uitkwam, want ik was er rond 12 uur. De rondleiding was ook erg leuk, langs de wijngaarden, de persoonlijke bloementuin, langs een meertje en tussen de diverse fruitbomen heen. Wat je wilde proberen en rijp was mocht je plukken, dus ik eindigde met een tas vol met fruit. En natuurlijk een tas met een fles olijfolie en 2 flessen lekkere wijn.
Quinta dos Sentidos vlakbij Silves
Net buiten Odemira had ik een superleuk rural hotelletje, waarvan ik later zag dat Marlou er al eens over geschreven had: Quinta do Chocalhinho. Het sauna gedeelte (privé sauna, tegen kleine extra betaling) was inmiddels geopend en dat heb ik dan ook uitgeprobeerd, het was tenslotte vakantie en best wel fris nog, dus wat warmte was heerlijk. Badjas, handdoek en slippers lagen klaar voor me. Het is klein, maar bevat een sauna, Turks stoombad, douche gedeelte, jacuzzi en 2 lekkere ligstoelen. Enige nadeel vond ik dat er van buiten naar binnen gekeken kon worden, al hadden ze dit wel met schermen afgezet toen ze mij bedenkelijk zagen kijken. Toch voelde het wat minder relaxed. Na een uurtje sauna ontspanning had ik weinig zin meer om nog op pad te gaan voor mijn avondeten, dus op mijn eigen terrasje een wijntje gedronken, kaas, brood en vijgen gegeten en me daarna geïnstalleerd met een leesboek in het woonkamer gedeelte waar de openhaard brandde. Het bed was er heerlijk, alsof je tussen wolkjes lag, wilde er bijna niet meer uit. ‘s Morgens vroeg wilde ik een duik in het zwembad nemen, maar toen ik buiten kwam en de licht bevroren aanslag op mijn autoruit zag, ben ik snel terug dat lekkere bedje ingedoken. Voor het ontbijtbuffet wel een rondje rondom het huis waar kippen, katten, ezels en andere dieren rondliepen.
Quinta do Chocalhinho net buiten Odemira
In Vila Nova de Milfontes een extra nachtje gebleven; gelukkig was het die tweede dag net prachtig weer en heb ik heerlijk op het strand gelegen en zelfs even gezwommen. Kon ik eindelijk een keer een zomerjurkje aan. Echt vakantie gevoel. Het dorpje is leuk om doorheen te slenteren, er is een fort om te bezichtigen, het strand is vlakbij en bezaaid met mooie gladgepolijste steentjes en in de monding van de rivier kun je prima kajakken mocht je hiervan houden.
Tip: Mocht je in deze omgeving zitten of hier naar toe gaan dit jaar, ik heb uit zeer betrouwbare bron gehoord dat het nieuwe boek van schrijfster Ellen van Herk zich afspeelt in de omgeving van Milfontes (ongelooflijk, dit wordt al boek nr 28); deze komt waarschijnlijk uit in juni. Ben heel benieuwd.
Bijna altijd leuk om mede Nederlanders tegen te komen in Portugal. Zo liep ik door de markthal in Aljezur, raak in mijn beste Portugees aan de praat met één van de vrouwen van het fruitkraampje, vraagt ze waar ik vandaan kom en na mijn antwoord zegt ze droog “zullen we dan verder kletsen in het Nederlands of wil je je Portugees verder oefenen”? Oefenen natuurlijk, leuk van die spontane gesprekken. De kaasboerderij Queijo do Campo vlakbij Odemira van NL eigenaren bleek minder behoefte te hebben aan mede-Nederlanders, al was de kaas wel erg lekker (die overigens ook online te bestellen is, vooral de pittige variant is een absolute aanrader).
Net buiten Ourique had ik weer een mooie overnachtingsplaats, een heel huisje voor mezelf. Bleken het Nederlanders te zijn en hun huis met 2 losse appartement huizen voor ieder 4 personen stond pas net op Booking.com, dus ik was de eerste van niet-familie/vrienden die daar zou overnachten. Zeer vriendelijk en behulpzaam stel met een lieve enthousiaste hond. Het regende toen ik aankwam en de eigenaren hadden de aircoverwarming al aangezet voor me, dus de temperatuur binnen was al fijn. Omdat ik in mijn eentje was, buiten het seizoen en met het slechte weer boden ze aan om bij hen in de huiskamer te komen eten. Altijd leuk natuurlijk; als je zo in je eentje reist is het soms toch best ongezellig, zeker met avondeten. Hun eigen woongedeelte staat los van de appartement huizen. Het weer was helaas te slecht om van het mooie uitzicht te genieten, maar wederom een fijne plek; heerlijk bed, grote inloopdouche, gezamenlijk gebruik van een grote keuken met aparte ingang, terras en zwembad. Perfect voor samenreizende families maar ook los van elkaar te boeken; dus ben je in de buurt van Ourique is dit zeker een aanrader. Ook verhuur voor langere tijd (zoals workation) was mogelijk.
Monte da Calcadinha net buiten Ourique
Mijn derde speciale overnachting was in Vale Fuzeiros. Spectaculair uitzicht, zeer vriendelijk personeel, lekker bed, maar dat was het dan wel wat mij betreft. Het grote terras met uitzicht was gedeeld en pal voor mijn deur, dus je hoorde alle gesprekken, geen enkele privacy tussen de zitjes en het diner in de avond viel erg tegen, opgewarmd eten uit de magnetron. Ook deze was buiten de stad gelegen, dus het voordeel van daar het dinermenu pakken was dat ik er niet meer op uit hoefde in de avond. Na het ontbijt buffet (dat was wel lekker) nog even een baloiço in de buurt bezocht en daarna weer snel terug naar huis gereden, naar mijn kattenmeisjes.
Vale Fuzeiros met mooi uitzicht
Met de kattenmeisjes naar buiten en een gezamenlijke lunch met de katoppas voor zij weer terug moesten vliegen naar Nederland; hun vakantie was ten einde en de mijne ook.
Letterlijk, want ‘s avonds stond de politie weer op de stoep ivm vandalisme bij het buurhuis; weg relaxed gevoel. De politie kon echter niets doen in of rondom het huis om bijvoorbeeld af te sluiten, want er is een eigenaar, al kan/mag die naar ik begrepen heb geen beslissingen meer nemen (verzorgingshuis of reeds overleden). Zien we gelijk weer hoe belangrijk het is dat je dingen goed geregeld hebt voor als je zelf geen beslissingen meer kunt nemen. Echt zonde van wat ooit een mooi huis is geweest.
Terug in Nederland
Met de aankomst in Nederland is het ook weer terug in het normale leven met volle agenda’s en weer werken op een kantoor met meerdere mensen. Die eerste week viel erg tegen; ik was moe van de reis door slecht slapen en had flinke hoofdpijn, de drukte om me heen op kantoor is altijd weer erg wennen en van al het geregel van het inpakken in Portugal en het weer uitpakken in Nederland. Mijn schouder heeft al dat gesleep ook niet super gevonden. Eind april heb ik een afspraak bij het ziekenhuis voor controle; fingers crossed. Ook de katoppas is gelijk weer begonnen (twee weken meivakantie hier).
Maar voor nu eerst even genieten tussen de katoppas afspraken door van dat heerlijke zonnetje hier in Nederland! Tot volgende maand.
Mignonne (Nederlandse, 50+, single) en de Portugese katten Luna en Mel (zusjes, 2 jaar) verblijven voor enkele maanden in een huurhuis in de Oost Algarve voor een workation. Ze werkt parttime in de logistiek en is daarnaast een ervaren en erkend kattenoppas o.a. via de KGA voor omgeving Breda en Olhão/Tavira. Ze houdt van lezen, koken, dansen, fotografie, natuur, katten en Portugal uiteraard. Haar droom is om in de toekomst te emigreren naar de Oost Algarve, maar voorlopig is dit een mooie combinatie van twee werelden.
