Saudades de Portugal

De olijven geplukt, het midden-seizoen ten einde, de rust neergedaald. We sluiten de boekingsregisters. We laten “Het zwarte gat van Watnu” achter ons en richten ons op…. Tja, waarop eigenlijk? We zitten in Portugal een beetje aan de rand van Europa:

Waar kunnen we heen,

We kunnen niet naar Nederland,

Niet naar Nederland dat is ons te druk.

Waar kunnen we heen?

We kunnen niet naar Frankrijk,

Niet naar Frankrijk want daar is te veel wijn…

Nou ja, voordat we de 80er-jaren-lyriek van Het Goede Doel najagen besluiten we om van west naar oost v.v. over het Iberisch Schiereiland te zwabberen.

We vertrekken op een knooppunt van gebeurtenissen en gevolgen voor onze toekomst hier. Dat klinkt zwaarder dan het is maar het gevolg is dat we, voordat we naar het Oosten vertrekken nog wat mensen met elkaar willen laten kennismaken. Uiteindelijk worden we rond een uur of tien ’s Ochtens door een aardig groepje vrienden uitgezwaaid vanuit Café Rocha, de huiskamer van het dorp. Zo gaat dat hier in Portugal. We voelen ons gevleid en lachen om het bijpassende gevoel dat we een wereldreis van jaren gaan maken. Tot over twee weken.

We hobbelen door het oosten van O Nosso Alentejo, genieten van de zonnige uitzichten over de glooiende heuvels met olijfbomen, kurkeiken, stenige weiden. We rijden over de langgerekte wegen door dit rustigste deel van Portugal en raken na een halve ochtend aardig door de kreukelzone van dit charmante land voordat we de grens over trekken naar Spanje. We overnachten in het levendige Ciudad Real. Verblijven een week in een modern-industriële Valenciaanse loft midden in het oude centrum en we genieten volop van de drukte, hectiek, cultuur-om-de-hoek, en de flanerende mensenmassa onder ons balkon-op-43-treden-hoogte. Fietsen, wandelen, bussen, treinen. Het geeft ons rust. Even niets hoeven, geen klussen, geen reparaties, geen gepoets, geen zwembadenchecks, geen park-werkzaamheden, een administratie-stop, geen mensen over de vloer, even helemaal niets. Na een week weer westwaarts. Via Toledo, Dé Spaanse Kerststad in een bocht van Onze Taag. Met de kerstmuts op volgen we deze rivier tot de tijd en plek waar hij de Atlantische oceaan en ons leven instroomt en waar ooit ons Portugese avontuur begon.

2004. Het weer is fris-koel-warm. Heerlijk zonnige overdag, koud in de avonden, een beetje zoals het in 2023 zal zijn. Lissabon zal een stad zijn die 100 keer drukker is. Nu genieten we, met een dubbel gevoel, van onze keuze om Portugal te bezoeken in de winter, wars van familiekerst, vakantiepret en bekende veiligheden. Op zoek naar een toekomst elders. De hotels zijn leeg, de kamers kil, de verwarming uit.

Gelukkig is er een lounge, een tafel met “Bolo de Rei”, flessen Port. Kersttraditie en warm welkom aan gasten die kerstnacht trotseren voor een hoger doel. Het wordt een dolle avond.

Het zaadje is geplant. We rijden door “Montado”, kurkeiken, glooiende velden, gele geknikte klaverzuring zover je kijken kunt, een vroege klaproos, flamingo’s in de Lagoa van Santo André en wandelen langs de Costa Vicentina. Landinwaarts naar het oosten stuiten we op stille, witte dorpjes waar slaperige stationnetjes onder een huid van veelkleurige azulejos wachten op geen reizigers en belanden in een stadje waar we absoluut niet willen wonen. We kopen er een stuk grond, bouwen ons huis, ons thuis, ons verleden en ineens is het 2023. We gaan door met onze toekomst, kopen een Bolo de Rei en nippen van onze Port.

“A nossa”, voor iedereen een fijne jaarwisseling en tot ziens in een mooi 2024.

Bolo de Rei en Vinho do Porto, kersttraditie en warm welkom

Margriet en ik (Wiro) zijn sinds 2006 eigenaar van een uniek stuk Alentejo: o-vale-da-mudança. We wonen er vanaf 2008. Vind je het leuk om ons spoor te volgen of meer te weten over de vakantiehuizen, dan kun je de verhalen lezen die we publiceren op onze blog “Limonada”. Over de producten van Nature’s Revenge kun je ons volgen op Instagram. Daarnaast is er de maandelijks terugkerende blogserie “kronkelpad” op Saudades de Portugal, iedere vierde donderdag van de maand. Ik vind het erg leuk als je hieronder een reactie plaatst.