Passeite: de Tijd Vliegt

Een beetje beduusd van alle activiteiten de afgelopen periode, huis verkocht, op afstand een verhuizing regelen van alle overgebleven spullen, het prachtige schip, De Gallant die een mooie Europese ronde maakt om onze olijfolie te bezorgen, de gaard en de moestuin onderhouden en vinden van een nieuwe kracht in restaurant maar bovenal…mijn zoon die “Finalista” is, Finalista?

Ok, ter verduidelijking, zoonlief is 5 jaar. Leerplicht in Portugal begint met 6.. Maar als je dus niet 6 bent voor september mag je op zich nog een jaartje “kleuteren”.  Mijn man en ik waren hier wel voorstander van, daar we van andere internationale ouders vele heftige verhalen horen over het Portugese onderwijs. Lange dagen en bakken vol huiswerk. Vooral dat laatste op 5/6 jarige leeftijd zit me dwars. Ze komen om 5 uur uit school en dan nog meer leren? Wij eten bijtijds en de kids liggen er echt wel om 20.00 uur in. Hoe doe je dat dan? Geen wonder dat die kids zo laat naar bed gaan hier. Waar is de tijd voor de sport, een goede maaltijd en even lekker chillen? Maar goed, AL zijn vriendjes (en ambitieuze ouders) van 5 willen/gaan ook. Een gesprek met de juf dan maar en gezien zijn kwaliteiten vond ook zij het een goed plan. Benjamin heeft zo een geweldige groep vrienden nu dat we liever die bende bij elkaar houden dan dat hij in zijn uppie alleen achter blijft. Dus we gaan ervoor.

Passeite: de Tijd Vliegt | Saudades de Portugal

Kleuteren is hier een soort groep 1 en 2+…. Ben zit in Turma C (Klas C) , zijn zusje is dit jaar toen ze drie werd ook overgegaan. Ze zat op een privé-opvang maar dat werd ons financieel toch wat teveel en we zagen hoe Ben opbloeide op de huidige school. Met 18 andere jongens en meiden tussen de 3-6 jaar zijn de klasjes zorgvuldig gevuld. Met ieder een juf en 2 begeleidsters.  

Er wordt geknutseld, gekleurd, geschreven, etc. het is echt een ontzettend leuke en ondernemende school. Er is een actieve oudervereniging met naschoolse activiteiten zoals Muziek, Dans, Yoga, Basketbal, etc.. Dit jaar was het thema “recyclen” en dat hebben we geweten. Geen straat meer veilig voor deze wereldverbeteraars.. “Mama, Polucão” en vervolgens loop ik dus na een wandeling met een tas vol rotzooi naar de recycling containers.. Als alle andere kids dit ook doen met hun opa’s en oma’s en papa’s en mama’s komt het vast nog goed. Het leuke van de publieke school is ook de wat meer alledaagse ouders die niet omkijken als ik weer eens in een vieze broek en werkschoenen mijn kids ophaal. Ik voel me zeker meer op mijn gemak. (Privé-opvang hier in Condeixa was met name arts, advocaat, ambtenaar van hoge stand..) 

Passeite: de Tijd Vliegt | Saudades de Portugal

En daar stond hij dan, vrijdag, als “Finalista” een heus festijn waar de oudste kids worden voorgezongen, diploma krijgen en trots afscheid mogen nemen van de “pre-escola”. Na een heuse klimaatmars (vanwege het thema van dit jaar) op het schoolplein was het tijd voor zijn diploma. Met een enorme knuffel bedankt hij de juf en steekt hij zijn duimpje op… Ik knipper een traantje weg want wat gaat de tijd toch hard.

Passeite: de Tijd Vliegt | Saudades de Portugal

Na afloop is de kantine gevuld met al het lekkers wat alle ouders meenemen. Uniek tussen al deze zoetigheid en frituur zijn twee schalen vol groente en humus. Die waren overigens in mum tijd op en ik mocht weer meerdere keren uitleggen hoe ik die humus toch zo lekker kreeg… het antwoord is simpelweg: Passeite, azeite da familia Passos 😉

Next Month: Ik zou het toch zo leuk vinden om van jullie te horen wat jullie interessant vinden om te lezen?! Een inside tour over onze streek, meer over het olijfolie zeilproject of de kleine momentjes van ons gezin?