Susanne op Madeira: Plek onder de zon

Vervoer, een eigen plek en vriendschappen, een basis of een start om je ergens thuis te voelen… zo schreef ik in mijn laatste blog. Nou vervoer is geregeld! Ik heb de oude Ford Ka kunnen lenen/huren van de eigenaar van de Paragliding. Tegen een vergoeding per maand kan ik deze gebruiken. Zo te gek!  Kijk, elke dag het eiland rond crossen gaat niet lukken met deze groene prinses, maar voor kleine uitstapjes/afstanden, zoals naar het strand of boodschappen doen, is ze ideaal.  Ze is oud, lelijk, rammelt en heeft schade gehad…. Maar ze is me nu al zeer dierbaar.

De eigen plek ….. is OOK gelukt! Hieronder mijn kasteeltje voor de komende periode! Een schattige pijpenla met boven 2 slaapkamers en een heerlijk uitzicht. Even wennen is (maar goed voor conditie en spieren) het steile weggetje naar boven… Inmiddels loop ik het in 1 keer. Dat was wel anders de eerste keer. Onderweg 2x stoppen om de ademhaling weer enigszins onder controle te krijgen. Met de groene prinses naar boven is ook mogelijk. 3x gedaan, maar ondertussen zat mijn hartslag zeer hoog en gierde de adrenaline door mijn lijf. Dat gespannen gevoel dat je ergens bang bent dat de auto het niet gaat halen waardoor je stil komt te staan of achteruit gaat. Ik blijf die angst houden. Sommige wegen hebben hier een stijgingspercentage van 32%. En dus staat de prinses onderaan de straat en loop ik (vaak bepakt en zwetend 😉) naar boven.

De eerste bezoekjes van vrienden en familie zijn ook een feit! Hoe leuk om te merken dat ze het eiland prachtig vinden. Verbazing over de vele bananenplantages, de hoeveelheid groen van bomen en planten, de prachtige bloemen langs hikingpaden en wegen, het rijden in de bergen (we komen toch uit een plat land en dus even wennen), het uitzicht, de vriendelijkheid van de locals, het relaxte en de rust. Men wacht hier gewoon zonder mokken als de kassière even een wegloopt voor een babbeltje met een bekende. Grappig is dat je de toerist in de rij er dan zo uitvist.

En met die bezoekjes kwamen hier en daar ook wat vragen…. Zoals het ontstaan en werking van het levada* systeem….. hoe zit dat eigenlijk Suus….?? Ja, hoe zit dat eigenlijk… Ik kwam tot “een prachtig watersysteem verspreid over het eiland dat tegelijkertijd als wandelroute dient”, maar de rest moest ik even Googlen. *Wikipedia zegt hierover: Een levada is een irrigatiekanaaltje waarvan er veel voorkomen op Madeira. Levada is een Portugees woord, dat is afgeleid van levar dat ‘dragen’, ‘optillen’ betekent.

Sinds de zestiende eeuw zijn de levada’s op het eiland aangelegd om water uit het regenrijke en waterrijke noorden van het eiland, dwars door het gebergte, naar de drogere zuidkant van het eiland te brengen. Aan de zuidkant wordt het water vooral gebruikt bij de irrigatie van de land- en tuinbouwgronden. Daarvoor zijn uitgebreide netwerken van kleinere kanaaltjes door die gebieden gemaakt. Met behulp van afsluiters wordt het water gedurende een bepaalde tijd naar de eindafnemer geleid, waarna een volgende aan de beurt is. Het afsluiten gebeurde vaak met proppen oude kleren, soms verzwaard met een steen, maar meer en meer gebruikt men metalen schuiven die in een lijst in de wanden past

Inmiddels weet ik dus dat als ik ’s-Morgens wakker wordt met het geluid van stromend water, dat het dan niet zeikt van de regen, maar dat de levada openstaat. Wat overigens gerust een paar uur duurt.

De levada’s op Madeira vormen een kronkelend netwerk van kanaaltjes die op de meeste plaatsen van een voetpad langs of over het kanaaltje zijn voorzien. De totale lengte van het netwerk wordt geschat tussen 800 tot wel 5000 km. De paden langs de levada’s dienden naast het transport van en naar afgelegen plaatsen vooral voor het onderhoud van de levada’s, maar worden tegenwoordig met name gebruikt als toeristische wandelpaden. 

Een aantal levada wandelingen zijn inmiddels gemaakt; stuk voor stuk even prachtig om te doen! Het loopt ideaal (wel schoen met stevig profiel gewenst) en je wordt beloond met geweldige uitzichten en  natuur. Wat wil je nog meer……