Rijd de beste autoroute van de wereld

Vorig jaar reed ik op een prachtige zonnige dag langs de Douro van Peso da Régua naar Pinhão. Een heerlijke route langs groene velden, wijnranken, heuvels en helderwitte wijnboerderijen. Toen ik vorige week online las dat deze weg tot de beste autoroute van de wereld was verklaard, realiseerde ik me dat ik er nodig iets over moest vertellen.

Autoverhuurder Avis liet een onderzoek uitvoeren naar de beste weg van de wereld om auto te rijden. Allereerst werd bepaald wat de beste combinatie was van vier factoren, te weten bochten rijden, acceleratie, snelheid en remmen. De formule die hier uitkwam werd geprojecteerd op wat de mooiste wegen zouden moeten zijn qua ligging, karakter en schoonheid. Dit resulteerde uiteindelijk in de beste weg om auto te rijden van de wereld: de Portugese N-222 van Peso da Régua naar Pinhão (zie hier het onderzoek).

Een aantal jaar geleden slingerde ik al eens rond de Douro, toen juist van Peso da Régua naar Porto, waarmee ik mijn moeder zo misselijk maakte dat we een kleine stop moesten maken onderweg… Vorig jaar besloot ik dan maar een nieuw stukje te rijden, dus van Peso da Régua naar het oosten, naar Pinhão. Ik ontdekte dat buiten het genot van het autorijden en de schoonheid van de omliggende natuur, er ook genoeg leuke onderbrekingen te vinden zijn op deze route.

Peso da Régua is niet per se een heel mooie plaats, maar het Douro museum is absoluut een bezoek waard. Je krijgt er een fantastisch beeld van het leven rond de Douro rivier van toen en nu en er zijn goede wisselende exposities. En vergeet de wijnbar niet! Na het museum heb ik heerlijke kip piri-piri gegeten bij churrasquiera Rio Douro, maar je vindt meer van deze fijne barbecuerestaurants in dit stadje.

Pinhão

Na Peso da Régua moet je de rivier oversteken om op de N-222 te komen, die ten zuiden van de Douro loopt. Als je over deze weg rijdt kom je volop wijnboerderijen tegen. Hier kun je vrijwel altijd terecht voor een rondleiding met proeverij. Ik stopte zelf bij de Quinta do Tedo, op de plek waar de rivier Tedo en de Douro samenkomen. Deze wijnboerderij, genoemd naar een klein vogeltje, is één van de plekken rond de Douro waar biologisch wordt geproduceerd. Naast wijn worden ook port en olijfolie gemaakt. Mijn bezoek was onaangekondigd, maar direct was er een goede gids beschikbaar die uitlegde hoe de biologisch landbouw op de steile hellingen achter de quinta werkt (met een paard!) tot hoe uiteindelijk de wijn en port bij de klant terechtkomt.

Als de N-222 overgaat in de N-223 ben je bijna bij het kleine dorpje Pinhão. Allereerst bezocht ik hier het prachtige treinstationnetje, dat volop betegeld is met azulejos. In blauw en geel worden taferelen van het leven rond de Douro afgebeeld. In het oude treinstation is een leuk winkeltje gevestigd, Wine House, waar je allerlei mooie spulletjes kunt kopen rond het thema wijn. Het zijn producten van de boerderij Quinta Nova de Nossa Senhora do Carmo (ik vond er een goed boek over port!). Daarna stapte ik, op aanraden van een Portugese dame, op een boot voor een tocht over de Douro. Oké, het was een traditionele barco rabelo, waar vroeger de vaten port mee over de rivier werden getransporteerd, maar ik moet echt eens onthouden dat boottochtjes niet zo mijn ding zijn.

Ik reed vervolgens over de N-222 terug, omdat mijn volgende bestemming Lamego was, maar je hoeft natuurlijk niet per se dezelfde weg terug te rijden. De schoonheid van de route maakt het overigens ook geen straf om het zelfde stuk opnieuw te doen. Een dag is meer dan genoeg voor dit tripje. Als je museum en eten in Peso da Régua overslaat kan je het ook in een halve dag doen. Nog niet overtuigd? Kijk dan dit nog even: