Jearina in Lissabon

Olá e bem vindos! Of gewoon, hallo en welkom op mijn nieuwe maandelijkse gastblog. Mijn naam is Jearina Imanse, ik ben 24 jaar en woon in de stad van Fernando Pessoa, de pastel de Belém en de Taag, Lissabon! Ik volg momenteel een master opleiding in Control Management aan de ISCAL waar ik sinds kort ook les geef. Verder werk ik parttime als digital marketeer voor een Belgisch bedrijf, run ik samen met mijn moeder de Authentic Portugal Association en sta ik regelmatig in de fietsenwinkel van mijn Portugese vriend.

Met 9 maanden kwam ik voor het eerst in Portugal, op vakantie met m’n ouders. Sindsdien werd het een jaarlijks traditie, en na 11 jaar ben ik met mijn moeder en broertje naar een échte Portugese quinta verhuist, midden in de Algarve. Inmiddels verblijf ik alweer 5 jaar in Lissabon, met m’n vriend Nuno en m’n kat Dora, waar ik ondanks m’n overvolle schema toch vaak de tijd neem om nieuwe dingen in de regio te ontdekken.

Afgelopen week (7 februari) ben ik 24 geworden, en voor m’n eerste blog leek het me dus leuk om er een echt feestje van te maken en te vertellen hoe een echte Portugese verjaardag in elkaar zit. Ten eerste de taart. In Nederland wordt de taart vaak overdag aangesneden, met de eigen familie of een klein groepje vrienden, of is er helemaal geen aansnijd ritueel en wordt er gewoon een puntje taart aangeboden bij aankomst.

Jearina in Lissabon | Saudades de Portugal

In Portugal daarentegen is de taart aansnijden het hoogtepunt van de verjaardag en wordt deze niet aangeraakt voordat iedereen er is. De lichten worden uitgedaan, de kaarsjes aan en er wordt door iedereen uit volle borst het Parabéns gezongen en geklapt. Na het uitblazen van de kaarsjes haalt de jarige de kaarsjes uit de taart om dan in de onderkant van de kaarsjes z’n tanden te zetten en een iets te wensen. Om eerlijk te zijn heb ik geen idee waarom ze de kaarsjes doorbijten, en ook mijn schoonfamilie kon niet echt een duidelijk antwoord geven op die vraag. We houden het maar bij traditie en doen vrolijk mee! De kaarsjes worden dan meestal in een servetje gerold en mee naar huis genomen, om in een kastje opgeborgen te worden waar niemand er ooit meer aan denkt of naar kijkt.

Ten tweede, is eten natuurlijk heel belangrijk in de Portugese cultuur, en ook tijdens een verjaardag mag het eten niet ontbreken. Als de verjaardag na de lunch en voor het avondeten wordt gevierd dan staan er meestal volle tafels met hapjes. Pasteitjes, cakejes, nootjes, chips, snoepjes en kleine broodjes, het ligt maar net aan de creativiteit van de gastheer/vrouw. Deze zal altijd zorgen dat de gasten niets tekort komen.

Is het feestje echter georganiseerd tijdens bijvoorbeeld het avondeten, dan zal er niet gauw een pan soep met stokbrood worden aangeboden. Deze fout maakte mijn moeder wel op een van onze eerste verjaardagen hier in Portugal. De buren, die te gast waren, vonden het maar raar en een van de buren besloot toen zelf maar onze tafel te dekken en maar even snel een ovenschotel van thuis te halen om op tafel te zetten. Inmiddels is ook mijn moeder goed ingeburgerd en doen we tegenwoordig thuis meestal een mix van Nederlands en Portugees.

Jearina in Lissabon: verjaardagen | Saudades de Portugal

Verjaardagen worden ook vaak in restaurants gevierd, en zeker onder de jongeren is dit een populaire manier om toch samen met vrienden en familie te kunnen zijn als je thuis in een klein appartementje woont. Aan het einde betaald iedereen dan meestal voor zichzelf.

Bij kinderverjaardagen daarentegen wordt er vaak groot uitgepakt door de ouders. Themafeestjes zijn helemaal de mode, en worden al vanaf baby af aan gevierd, vaak met een grote thema taart met de naam van het kind erop. Soms worden er spelletjes of andere activiteiten gedaan, en steeds meer ouders kiezen er ook voor het feestje in een speelgelegenheid te vieren. Dit is echter redelijk recent, en vooral iets wat meer in de steden voorkomt.

Eén ding is wel duidelijk, een Portugese verjaardag draait het meest om eten en samen zijn. Hoe ik hem zelf dit jaar heb gevierd? Gewoon gezellig met mijn vriend in een restaurantje bij Oriente. Geen taart, geen Parabéns en geen kaarsen, maar dat zal volgend weekend wel komen, als ik bij de schoonfamilie op bezoek ga!