Pastel de Nata Workshop

Je kent dat wel, je hebt zin in een goede pastel de nata, en besluit ze zelf te gaan maken. Leuk bedacht, maar het pakt toch altijd net iets anders uit. Een bladerdeegbakje met een romige vulling, check. Maar een pastel de nata? Het lijkt er niet op…! De hoogste tijd dus voor een workshop! Want hoe moeilijk kan het nou zijn? En dan niet zomaar eentje, maar een echte. In een pastelaria, in Lissabon. Daar waar ze ze zelf ook maken en verkopen. Wij reisden er begin deze maand speciaal voor naar de hoofdstad!

De workshop begint pas aan het einde van de middag, dus hebben we fijn de rest van de dag om door de stad te dwalen. We zijn namelijk al vroeg in Lissabon. Want als we er dan speciaal voor naar de hoofdstad reizen, haal ik ook graag het maximale uit die dag! Dat betekende in ons geval met de eerste bus heen en met de laatste bus terug (vanuit de Algarve). Een lange, maar leuke dag in het verschiet!

Ik had allerlei plannen gemaakt, maar daar kwam weinig van terecht. Onze eerste stop bleek dicht te zitten… Op het lijstje dus voor de volgende keer! De tweede stop bleek wel gewoon geopend, alleen zat het weer niet mee. Grijs, grauw en koud! Bbbrrr. Gelukkig trok de lucht daarna langzaamaan open en werd het een stuk aangenamer weer. Als echte Hollander had ik namelijk van tevoren netjes buienradar gecheckt. Een stralend zonnetje en 18 à 20 graden, heerlijk! Een jurkje kan dus prima (dacht ik), gelukkig was ik ook nog zo slim een vest mee te nemen.

Pastel de Nata Workshop | Saudades de Portugal

Na een beetje dwalen en een geweldige lunch in Mouraria besloten we rustig aan richting Praça Luís de Camões te lopen waar de workshop plaats zou vinden in een echte pastelaria. We waren wat aan de vroege kant, dus mooi op tijd voor een bica met wat lekkers (voor Fernando). Dit deden we in het normale pastelaria gedeelte. Vervolgens moesten we naar beneden voor de workshop. Dit is ook waar de bakkerij/keuken zich bevindt.

De tafeltjes stonden al klaar en de deelnemers druppelden één voor één binnen. Wat mij daarbij vooral opviel is dat wij de enige Europeanen waren! Canadezen en Amerikanen vulden de rest van de groep. Apart… Maar verder geen probleem natuurlijk, de workshop was toch in het Engels. João (de bakker) kwam geheel op zijn Portugees als laatste binnen. Hij vertelde eerst wat over de familiegeschiedenis van de bakkerij en de gewonnen prijzen met hun baksels. Die overigens ook even geproefd moesten worden, lekker!

Pastel de Nata Workshop | Saudades de Portugal

Daarna was het handen wassen, schort om en de bakkerij in. Tijd voor serieuze zaken! Er is niets al klaar gemaakt, we gaan alles vanaf stap 1 helemaal zelf doen. Alleen een aantal ingrediënten (zoals de margarine) lag afgewogen klaar voor gebruik. We beginnen logischerwijs met het maken van het deeg. Ppppfff, dat is dus zo’n stap waar ik me thuis maar niet toe kan zetten… Maar het viel reuze mee! Wellicht was dat een gevalletje schijn bedriegt, aangezien ik in mijn keuken geen speciale machine heb staan om het voor me uit te rollen. Je maakt eerst een basis deeg van bloem, water en een snufje zout. Het lijkt net pizzadeeg! Waarna we er margarine in vouwen, dan rolllen, vouwen, rollen en klaar is je deeg.

Terwijl het deeg ligt te rusten in de koelcel maken we de custardvulling. Die bestaat uiteindelijk ook maar uit zes ingrediënten (ja, echt!). Overigens is room (natas) niet één van die ingrediënten. Maar het gaat om de verhoudingen en wanneer je wat toevoegt aan het mengsel. Terwijl de gemaakte vulling wat af staat te koelen, moeten de vormpjes gevuld worden met deeg. Hhhmmm, weer zoiets dat thuis nooit gaat zoals wij dat willen. Erg benieuwd dus hoe het moet!

Het deeg wordt opgerold en er worden plakjes van gesneden. Elk vormpje krijgt zo’n plakje deeg en dan duw je met je duim het deeg omhoog. Hier is ook weer een speciale manier voor waardoor het dus wel werkt. Al moet ik wel zeggen dat de door de cursisten gevulde bakjes er een stuk minder netjes en strak uitzagen als de door João gedane exemplaren. Iets met oefening baart kunst… We moeten maar vaak thuis pastéis de nata gaan maken (goed excuus)!

De vulling is ondertussen ook op de juiste temperatuur en kan in de deegbakjes worden gedaan. In de bakkerij hebben ze daar een heel handig keukenhulpje voor, maar gewoon gieten lukt ook prima. We vullen de bakjes tot net iets onder de rand en de pastéis kunnen de voorverwarmde oven in. Na een paar minuten zie je de kenmerkende donkere plekken al ontstaan op de bovenkant. Weer iets wat thuis eigenlijk ook nooit gebeurde….

Zodra de pastéis uit de oven komen is het tijd voor het leukste deel van de workshop, proeven! Zo kun je heerlijk een beetje bijkletsen met de andere cursisten onder het genot van een zelfgemaakt hapje en drankje. De gemaakte pastéis wonnen overigens dit jaar de derde prijs in de Concurso do Melhor Pastel de Nata de Lisboa. Oftewel een wedstrijd wie de beste pastel de nata van Lissabon maakt. Dit jaar was alweer de tiende editie.

We kochten nog snel een doosje met taartjes voor de familie, voordat we weer terug de bus in moesten richting het zuiden. Al met al een geslaagde workshop, met handige tips. Erg leuk dat iemand bedacht heeft om dit te gaan doen! Want zeg nou zelf, het is niet altijd gemakkelijk aan een goede pastel de nata te komen hier in Nederland. Het zijn niet de beste foto’s, maar ik was dan ook druk met andere dingen. Iets waar ik van tevoren duidelijk niet over na had gedacht. 😉

We kregen volop handige tips. Tips die ik niet allemaal zomaar ga verklappen. Het is natuurlijk veel leuker om zelf een workshop te doen! Hier vind je er alles over!

Ik ga nu thuis aan de slag om te kijken of ik ze hier net zo lekker krijg. Als dit lukt, volgt (hopelijk) begin januari het enige echte recept (inclusief die onmisbare tips) op de website!